👁Tesadüfen yorumlarda denk gelmiştim: “Bu kitabı mutlaka alın hatta mümkünse iki tane alın;biri kendinize,diğeri sevdiğinize.”
👁Sevgiyi anlatan her kitabın kıymeti çok büyüktür kalbimde.
👁Böyle tatlı bir tesadüfle tanıştım; Fi, Çi, Pi, Aeden, Gör Beni kitaplarının yazarı Sevgili @azrakohen ile...
👁Kitap o kadar dolu ki...Biraz gerçek biraz destansı bir masal gibi...
👁Tarihsel gerçekliğe uymayan bir tarihi kurguyu ön yargıları bırakarak hayranlıkla okuyorsunuz.
👁Fred hocanın muhteşem dersleri;👁
her bir bilgi merak uyandırıyor,bilgiye fazlasıyla doyuyorsunuz.
İnsanlık tarihinden tutun, Dinler tarihine, Sümerler’e...Osmanlı’nın çöküşünden Cumhuriyet dönemine...Okurken kalem ve defteriniz de sizinle.Her bir öğreti altını çizdiriyor çünkü,not alıyorsunuz.
👁Herkesin kalbini açabilen tek anahtar ‘AŞK’ diyor satırlar.
👁Selim-Ülkü, Orhan-İlmiye aşıklarının ekseninde kesişiyor duygular.
Selim; Osmanlı’nın son sadrazamının eğitimli, yakışıklı, çapkın oğlu...(betimlemelere göre tam da jilet gibi giyinen bir Selim canlanıyor hep hayalimde.)
Ülkü; Kurtuluş Savaşında babasını ve dayısını kaybetmiş, Anadolu’nun bağrından kopup gelmiş ailesinde ‘evin erkeği’ rolünü üstlenmiş, fedakar, onurlu, gururlu, özgür ruhlu...
(‘Yakışıklı’ ismini verdiği atının üstünde çok da asil ve cesur bir Ülkü canlanıyor hayalimde.)
Orhan ve İlmiye de yine zıt kutupların çekim gücünün örneği olacaktı hayallerimizde.
👁Sevgiyi ilmek ilmek işleyen yazar, her bir cana verilmesi gereken değeri ele alırken hayvan sevgisini de ihmal etmemiş. Küçük ayrıntılara kocaman anlam gizlemiş. Ne mutlu!
👁Cumhuriyet döneminin yarattığı toplumsal dönüşümü gözler önüne sererken;en çok kadına verdiği değere yüklediği satırlarıyla
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Romantizmden realizme geçiş eseri olan Sergüzeştten tanırsınız; yazarımız Samipaşazade Sezai’yi.
Nasıl desem bolca betimlemeli, anlatılmak istenen adeta satırlarca uzatılmış ayrıntıda gizli olan Küçük Şeyler kitap incelemesi, sizlerle şimdi.
1891 de yayınlandı ilki;
Türk edebiyatının batılı anlamda ilk öykü denemesi.
8 öykü ve 1 çeviriden oluşuyor kitabın hepsi. Hayatımızda küçük ya da basit şeyleri ne kadar önemsiyoruz ki? Çoğu zaman çok fazla düşünmeden geçip gidiyoruz belki. Oysa yazarımız en basit olayı bile öyle güzel betimliyor ki,
kocaman bir şeye dönüştürüyor basit sandığın hikayeni.
Çünkü neyi anlattığın değil nasıl anlattığındır önemli.
Zannetmeyin çok sıradışı hikayeler bekliyor sizi, hepsi sıradan gün akışında bildiklerimizdi.
Ama tüm hikayelerin ortak noktası; hayal kırıklıklarıyla bitişi...
Hikaye severlere tavsiyemdir; bir çırpıda okuyacağınız bu Türk klasiği. Laf aramızda; benim favori hikayelerim; “Pandomima” ve “Kedi”.
Okudum, yaşadım, hissettim, gezdim, gördüm, gittim ve geldim.
Trabzon’dan başlayan; Bakü, Tebriz, Taht-ı Süleyman, Isfahan, Şiraz, Yezd, Batum, Tiflis ve İstanbul’a kadar uzanan upuzun bir yolculuktu benimki...
Bir fotoğraf karesinde andan çok daha öteye geçiyorsunuz, kaderin akıl almaz coğrafyasında beraber geziyorsunuz, beraber hissediyorsunuz.
Hayal o kadar zengin ki; gerçek kadar gerçekçi...
Olmazları oldurtan nasibi, insanı insana sebep olduran mümkünler sayfalarda peşi sıra dizili...
Tarih kapılarını aralıyor; Balkan Harbi yıllarına tanık oluyorsunuz, bir genci Gülcemal vapuruyla uğurluyor, mektuplarını okuyorsunuz.
Ve ah o Harşit Çayı; düşman ve azgın çay arasında kalışları, nasıl da yüreğinizi acıtıyor. Kahroluyorsunuz.
Setterhan, Azam, Piruz, Sophia, İsmail, Hacıbey, Büyükhanım, Zehra, Celil Hikmet Bey, Mirza Han; kalbime misafir oldu her biri.
Kâh tacir oldum, halı dokudum. Kâh muhacir oldum, yola koyuldum.
Kendimi Asmalıkahvede kendime çay ısmarlarken buldum.
Demledim, demlendim...
Farklı kollardan akan ırmaklar bir noktada birleşti; Tebriz’in ırmağı Karadeniz’e kavuşunca bir oh çektim.
Kalbime nefes aldırdı, dokunaklı canım Nazan Bekiroğlu kalemi.
Kim bilir kaç kez daha o yolculuğa gitmek istiyor kalbim şimdi.
Bir edebiyatçının dünyaya bırakabileceği en güzel miraslardan biri. #josemaurodevasconcelos
Hayata daha iyi tutunmaya, acılarla sarsılsak da hiçbir zaman yoldan kaçmamaya ve şu hayatta her daim sevgiyle anlamlanmaya-anlamlandırılmaya davet ediyor bizi.
Ahh Zeze! Anlatamıyorum ben seni, cümlelere dökemiyorum o güzel kalbini.
Sevgili okurlar size tek tavsiyem; her yaşta sadece hissetmeli.
#okuryazargezer_
