Mahsun
@okuyanadam72
Quod periit, periit!
Solo il Gala
Şu anda okuduğu kitaplar
"Evlat edinilmiş olduğunu öğrenen, evinden ve misafir edildiği rehabilitasyon kliniginden kaçan, tecavüze ugrayan, sokaklarda tesadüfen tanıştıgı bir kızın otel odasında bırakıp terk ettiği her çocuk gibi Zargana'nın da elinden ağlamak geliyordu"Sağlıklı bir ortamda büyümeyen birinin yaptıkları,yapacakları herkesin kanını dondurabilir.Zira Zargana'nın Koma'nın ve Zo'nun yaptıkları tam olarak bu.Günday bu eserinde de yine klasını konuşturmuş ve ortaya dikkate değer kesinlikle okunması gereken bir roman ortaya çıkarmış.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yoksa siz "Daha" okumadınız mı ?Alıntı
Bu aralar elimde kendi hazırlamış oldugum listeden okuyacak kitaplar kalmadığı için okuma bilgisine ve zevkine güvendiğim bir arkadaşımın tavsiyesiyle kesişti yollarımız 
Daha ile.Eser bir çocuk olan Gaza'nın insan kaçakçısı olan babası ile yaşadıkları eserde ironik bir şekilde anlatılmaktadır.Gaza'nın suça sürüklenmiş cocukmu yoksa zamanla suçun,pisliğin vücut bulmuş hali mi olduğunu ben okurken karar veremedim.Bu eserde insanların sömürülen hayallerinin geleceklerinin ve umutlarının hikayesi anlatılmaktadır.Hakan Günday'ın diline kullandığı üsluba aşina değilseniz( kullanmış olduğu argo tabirler fazlasıyla yer almaktadır) şayet şiddetle uzak durmanızı tavsiye ederim yoksa bir tutam hayal kırıklığı yaşayabilirsiniz.Hassas kalplerin uzak durması önemle rica olunur... 
Daha ile.Eser bir çocuk olan Gaza'nın insan kaçakçısı olan babası ile yaşadıkları eserde ironik bir şekilde anlatılmaktadır.Gaza'nın suça sürüklenmiş cocukmu yoksa zamanla suçun,pisliğin vücut bulmuş hali mi olduğunu ben okurken karar veremedim.Bu eserde insanların sömürülen hayallerinin geleceklerinin ve umutlarının hikayesi anlatılmaktadır.Hakan Günday'ın diline kullandığı üsluba aşina değilseniz( kullanmış olduğu argo tabirler fazlasıyla yer almaktadır) şayet şiddetle uzak durmanızı tavsiye ederim yoksa bir tutam hayal kırıklığı yaşayabilirsiniz.Hassas kalplerin uzak durması önemle rica olunur... Aslında o öyle degilmiş :))
İncelemeye geçmeden evvel sözlerime bir özür ile başlamak istiyorum.(bir önceki Tutunamayanlar eseri ile ilgili puanlama ve incelemem için).Yalnızlığın yabancılaşmanın ve içe dönüşün samimi bir anlatımıdır.Bu sebepledir ki yıllar gecmesine rağmen güncelliğini korumakta ve her yeni nesil de keşfedilmeye devam etmedir.Bugüne kadar okuduğum tüm kitaplar içerisinde ilk beşe seni yazdım #k:279172.İçeriğiyle ilgili çok detaya girmeyecem (spoiler olmaması adına )ama henüz okumayanlara veya okuyup okumama arasında gidip gelenlere naçizane tavsiyem hic tereddüt etmeden hemen okuyun..
Oğuz Atay sevenler kulübünde artık bende varım..
Ben bir insandım...Alıntı
Zülfü Livaneli’nin Huzursuzluk adlı romanı, günümüz toplumunun vicdanını sorgulayan derin bir eserdir. 2017 yılında yayımlanan bu roman, savaşın, ötekileştirmenin ve sessiz kalmanın yarattığı insanlık ayıbını etkileyici bir dille anlatır. Romanın merkezinde, gazeteci İbrahim’in öldürülen Ezidi kızı Meleknaz’ın hikâyesini araştırması yer alır.Romanın en belirgin teması ise ötekileştirme ve vicdan üzerinedir. Meleknaz, kimliği ve inancı nedeniyle toplumdan dışlanmış bir Ezidi kızıdır. Onun yaşadığı acılar, aslında birçok farklı insanın yaşadığı ortak acıyı temsil eder. Huzursuzluk, sadece bir aşk veya dram romanı değil, insan olmanın bedelini hatırlatan güçlü bir eserdir.Livaneli, bu romanında toplumun sessizliğini eleştirirken, biz okurları da vicdanıyla yüzleştirir..
Melek kaçmaya zaman,savaşmaya güç bulamamış belki fırsat verilse hayatı tanıyacak ve sevebilecek bir insan. O, kişi olmaya imkan dahi bulamamış bir obje. Çocukluğundan bu yana ona yüklenen sorumluluk ve hatta işkencelerden ötürü hayatın ne olduğunu anlayamamış; itilip kakılmaktan, ne fiziksel ne de ruhsal bakımdan gelişimini sürdürememiş bir şey. Ne bir çocuk, ne bir kadın, ne de bir insan tam anlamıyla. Sadece sahipsiz ve kimliksiz bir kadın.Eserin üzerinden on yıllar geçmesine rağmen günümüzde hala aynı şeyler hatta daha beterleri yaşanıyor...Okumayı bırakmayı düşündüm bir ara zira anlatılanların gerçek olduğu fikri bana ağır geldi ama bitirmeliydim ve bitirdim de....ilk defa bir.kitabı bitirdiğim.için omuzlarıma yük bindi gibi hissediyorum yaşanıların gerçek olmasına mı yoksa pınar kür gibi donanımlı birikimli.bir yazarın kurguladığı bir eser yüzünden savunma yapmak.zorunda bırakılmasına mı tepki göstersem bilemedim...Yasaklanan eserler daima başyapıt olmuştur ve bence bu eser kesinlikle başyapıt olmalı ve hakettiği ilgiyi göreceğine eminim...Umarım başka melekler bu pis ve iğrenç kaderi yaşamazlar....
