Okuyansel
@okuyansel
Geceleri yatarken uyumak için değil, uyanmak için okumak...
Bir iki saatte okurum ya ben bunu deyip günlerce içinden çıkamadığım, sindire sindire okuyup, dönüp dönüp sayfalarını karıştırdığım bir kitap oldu. Ilk kez bir Çehov kitabı okuyorum.
Çehov öykünün geçtiği hastaneye bizi dikenli yollara sapmadan Patika bir yoldan ulaştırıyor kendi tabiriyle. Hastaneye girdiğimizde karşımıza çıkan altıncı koğuş aslında hikayenin ana karakterlerinin ve felsefenin buluştuğu noktadir. bu kısa öyküde anlatmak istediği çehov'un Rus toplumunda düşünceye felsefeye eleştiriye verilen değerdir bana göre.
Toplum dediğimiz basitleşmiş insan topluluğu, bencilliğe ve duyarsızlığa o kadar alışmış ki, tam tersini yapan bir insan görünce hastalıklı hatta kitaptaki gibi deli muamelesi yapıyor.
" Lanet olası hayat! En acı ve kırıcı olan şey, bu hayatın acılara karşılık olarak mükafatla sona ermemesi. Operadaki gibi zaferle değil ölümle son bulacak olması." Sonu da tıpkı böyle dediği gibi bitiyor..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2018 30. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 16 Aralık 2018 21:18
Vladimir Tumanov ilk kitabı "Kraliçeyi Kurtarmak'ı neden yazdığını şöyle anlatıyor: Oğlum Alex okula başladığında matematik ona çok can sıkıcı geldi, gerçekten de kitaplarının benim o yaşlarda okuduklarım kadar sıkıcı olduğunu fark edince bir çare aradım. Nasıl nasıl derken oğlumun fantastik kitaplardan çok hoşlanması bana ipucu verdi. Matematiği fantastik bir öykü ile bir araya getirerek Alex'e matematiğin bir macera olabileceğini anlatmaya karar verdim. Kraliçeyi Kurtarmak işte böyle doğdu. Matematikle arası pek de iyi olmayan yeğenim için aldığım bu kitap ondan once benim ilgimi cekti. Elime kağıt kalem alıp birkaç tanesini çözdüm hatta :) Matematige ilgisiz, ya da sevmedigini apaçık ifade eden çocuklarımıza mutlaka okutun efendim. Bu fantastik macera fikirlerini bence değiştirecektir.
Zweig, "satranç" kitabı ile tanıştığım ve tanıştığım anda vazgeçemeyeceğimi anladığım bir yazar. Zweig kitaplarının sayfa sayısı az olduğu için kitapları basit bulanlar varmış okuduğum kadarıyla, kesinlikle aynı fikirde değilim, çünkü sayfaları alelade çevirmiyorsunuz Zweig kitaplarında yaşıyorsunuz adeta. Her kitabında baskın bir duyguyu hissettirdiği aşikar olan analizci ustamız, bu kez tutku ve pişmanlığı bir arada hissettirdi bana. Uzun yillar Hindistan'da görev alan bir doktorun trajik öyküsünü okuyoruz. Peki amok koşucusu nedir? Daha cok Hindistan, Malezya ve Afrika'nın bazı bölgelerinde karşılaşılan bir ruhsal çöküntüdür. Gerisini spoiler içermeden anlatabilecegimi sanmiyorum. Çünkü okunmadan tadına varılamayacak türde bir öykü.
İnsan Ne İle Yaşar? Bir tek benmiyim kendisine bu soruyu sormayan? Sonrasında kendimce bir cevap buldum tabii ki... Panama Yayınları'ndan aldığım kitapta 7 küçük hikaye mevcut, farklı yayınlarda hikaye sayısının daha az olduğunu okudum. Beni en cok kitabın kendi adı ile olan hikaye etkiledi. Zaman zaman açıp okunacak türde bir eser. Tolstoy'un sanırım huzuru dinde bulduğu dönemde yazdığı öykülerinden biri. insanın bu dünyada tek bir görevi vardır O da iyilik yapmaktır mesajını veriyor her hikayede. yaptığımız Her kötü davranışın bir cezası olduğu gibi, pişman olup kötülükten vazgeçtiğinizde de mutlaka bizi bir mükafatın beklediğini anlatıyor. Okuyun okutturun efendim. Kitaptan son bir alıntı yapacak olursam;
"Şu gerçeği unutmayın. Tek önemli vakit vardır, İçinde bulunduğumuz an. O an en önemli vakittir, çünkü sadece o zaman elimizden bir şey gelebilir.
Puan vermedi·69 syf.··
Beğendi
·2018 24. kitabı
·8 saatte okudu
·Okunma: 18 Kasım 2018 21:00
Marquez in çıtır çerezlik, hem trajikomik hem de etkileyici bir eseri. Tüm fakirliğine rağmen,15 yıl boyunca ona vaad edilen emekli aylığını umutla bekleyen bir albayın ve eşinin hayatını anlatan 70 sayfalık bu Öykü, aynı zamanda Kolombiya'nın sansür ve baskıcı hükümetine de göndermelerde bulunmakta. Her ne kadar yaşlı Albay ve karısının hayattan gelmesini bekledikleri mektup ve para dışında artık çok bir beklentileri kalmamış gibi görünse de, imkânsızlıklar ve tüm fakirliğe karşı birlik olmaları, vazgeçmemeleri ve hayattan umut etmeleri birbirlerine duydukları sevgiyi ve bağlılığı güzel ifade etmistir. Günümüzde giderek azalan bir bağlılık ve tahammüldür iliskileri. Sonuca bağlamadan Hop diye bitmesi birazcık Şaşırtıcı ama okumaya fazlasıyla değer.
