NistagmusOkur
@okuyanusya
Okumayı, gezmeyi seven kendi hâlinde bir insan
Anne, eş, eğitimci...
Bir zamanlar asra manşettim, şimdi 11 puntoyum
Reklam
Esmer bitti bir kaçığın dudaklarına susuz ve susarak teslim olmuş madem, biz kül rengi bir şehre yazgılıyız madem ve ondaki ritim kederli bir lokomotifin ve şimdiden adı piçe çıkmış bir cininin canıyla birlik, benimle birlik, yaşarlığımızla birlik madem, o vakit bize lanetli bir nikah düştü düşecek
Ateşe kesmişti göz çukurlarım, karanlığın içinde ateşten bir kelime kalabalığı, her biri en bakılmaz, en dayanılmaz hilkat gariplerinden müteşekkil, çürümüş bir insan kalabalığı...
Herkes ağzını açmış birbirine en ağır sözlerle saldırıyor. En can acıtıcı, en yaralayıcı sözcükleri seçerek hem de. Hakaretten nasibini almayan hiç kimse yok bu ülkede. Bir toplum düşünün ki eski yeni bütün yöneticileri ağza alınmayacak sözlerle karalanıyor. Adı şu ya da bu nedenle toplum önüne çıkmış herkes parça parça ediliyor. Böyle bir toplumda nasıl yaşanır, bir daha nasıl yüz yüze bakılır?
Hep söylerim; bir aileyi yazılı olmayan kurallar ayakta tutar.
Devlet gereksiz bir "sol" fobisine saplanmak yerine, doğru saptamalarla tehlikeyi zamanında görebilseydi bu kutuplaşmayı önleyecek adımları atabilirdi. Ne yazık ki geç kalındığını hissediyorum.
Bugün ulus birliği, yirmi yıl öncesine göre daha zayıf.
Bunda devletin ve yangına körükle giden kanaat önderlerinin büyük payı olduğu hiç unutulmasın.
Reklam