NistagmusOkur
@okuyanusya
Okumayı, gezmeyi seven kendi hâlinde bir insan
Anne, eş, eğitimci...
Güne şiirle başlamakŞiir
Serenat
Yeşil pencerenden bir gül at bana
Işıklarla dolsun kalbimin içi,
Geldim işte mevsim gibi kapına.
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiy.
Açılan bir gülsün sen yaprak yaprak
Ben aşkımla bahar getirdim sana,
Tozlu yollarından geçtiğim uzak
İklimden şarkılar getirdim sana.
Şeffaf damlalarla titreyen ağır
Goncanın altında bükülmüş her sak;
Senin için dallardan süzülen ıtır,
Senin için, yasemin, karanfil, zambak.
Bir kuş sesi gelir dudaklarından,
Gözlerin gönlümde açan nergisler,
Düşen bir öpüştür dudaklarından
Mor akasyalarda ürperen seher.
Pencerenden bir gül attığın zaman
Işıklarla dolacak kalbimin içi.
Geçiyorum mevsim gibi kapından
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiy.
Ahmet Muhip DRANAS
Ahmet Muhip Dıranas
Ahmet Muhip Dıranas
Çanakkale Şehitlerine
Şu boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyâda eşi?
En kesîf orduların yükleniyor dördü beşi,
-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya-
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.
Ne hayâsızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!
Nerde-gösterdiği vahşetle-«bu: bir Avrupalı»
Dedirir-yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,
Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yâhud kafesi!
Sa'd ü ikbâl-i beşer, böyle sefil bir sürüden
Nerde hüsran-ı halâvetle güler? -Yüzü neden?
Medeniyyet denilen maskara-yı hayâsız yüzü,
Tükürün maskeli cebhedeki sefil yüzüne.
O zaman dilimde tüter bir parça alev,
O zaman yükselerek arşa değer, belki, başım;
O zaman vatanımından, milletiminden,
O zaman senden ümid kesmemişim...
Yedi iklîmi cihânın duruyor karşında,
Avusturalya'yla beraber bakıyorsun: Kanada!
Çehreler başka, lisanlar, deriler rengârenk;
Sâde bir hâdise var ortada: Vahşetler denk.
Kimi Hindû, kimi yamyam, kimi bilmem ne belâ...
Hani, ey meş'ûm, buharışgın tebessümle gelen?
-Bu sefer gelmekle yükseldin mi?- Heyhât!
-Eğer yükseldiysen, yükseldiğin yer: mezbele-i ehvân!
Yaralanmış temiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilâl uğruna, yâ Rab, ne güneşler batıyor!
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker!
Gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhîd'i...