Lale Sokak
Size bu kitabı okumanız için onlarca sebep sayabilirim ama bana kalırsa tek bir sebebiniz var; o da çocukluğunuza dönmek..
Kaç kitap vardır ki seni eski zamanlarına götüren, o günlerin özlemini içinden silen. Lale Sokak bize büyürken eskimeyen, eskise de güzelleşen geçmişimizin arnavut kaldırımlarında tekrar yürüme fırsatı veriyor. Hem de sımsıcak, öyle bizden bir anlatımla yapıyor ki bunu, ‘ya bu kitap hiç bitmesin’ demekten alamıyorsunuz kendinizi..
Bizim zamanımızda, yani 90’larda ne güzel komşuluklar vardı öyle değil mi? Nasıl da gerçekti her şey. Kapı önü çekirdekleri, balkon sohbetleri, kaset kayıtları, sevda şarkıları, mektup aşkları, okul önlükleri, çevirmeli telefonlar, her evde olmayan televizyonlar, veresiye yazdırdığımız mahalle bakkalları.. daha neler neler.. Bu öyle bir roman ki içine girdiğinde geçmişin sokaklarında kayboluyor ve çocukluğunla beraber tekrar horozlu şeker yiyorsun..
Derya, Gülizar, Ali, Serkan ve dahası.. Her karakterin ayrı bir hayatı ayrı bir izi var kitapta. Kimisi mutluluğa kavuşuyor, kimisi sevdiğine bile kavuşamıyor. Bazılarıyla kavga ettim kitap boyunca, bazılarına kıyamadım asla.. Yanıbaşımda olsalar nasihat verecek veya derdimi anlatacak kadar kalbime koydum her birini, sen de okusan inan bana, farklı olmazdı yüreğin..
Bu kitaba şans ver demeyeceğim sana asla, emin ol şans vermen gerektiğine. Bu güzelliği kendine yapman gerek çünkü. Herkes biraz soluklanmaya ve şimdiki kötü dünyaya ara vermeyi hak ediyor çünkü. O yüzden kalbime bir iyilik yap ve oku lütfen..
Veyl 1 - Ucube erkek karakter ve sorunlu diger kadro
Merhabalaarr!
(Biraz spoiler verecegim, emin degilim ama bilerek okuyun)
Veyl 1 romanıyla ilgili birkaç düşüncemi belirtmek istiyorum. Hikayenin ana fikri çok güzel, suçluları suçlularla cezalandırmak falan guzel bir fikir. Ancak karakterlerimiz o kadar kotu ki okumayı iskence haline getiriyor. Zaten erkek karakter wattpad camiasındaki tum karakterlerin ozeti gibi. Hepsi birbirine benzer o ayrı da bu karakterimiz yani Kunter arkadaşımızdan bayagı nefret ediyorum. Kızımızı resmen zorla yancısı yapıyor ve bunu romantize ediyorsunuz PUHAHWBAHWHNSHE bu durumun aynısını Beyaz Leke’de de görmüstük. Bu Kunter adam zaten Beyaz Leke Tugay’ın yan sanayi hali. Bence kardesi de olabilir o ayrı mevzu, burada Kunterin etnik kokenini veya akrabalık bağlarını tartışmıyoruz. Bence cok rahatsız edici bir karakter. Kitabı okuyalı nerdeyse 7-8 ay oldu o yuzden cok detaylı hatırlamıyorum her seyi ama kunter sağ olsun iğrenc insan aklımdan cıkmamıs. Benim hayatımda veya cevremde öyle birisi olsaydı muhtemelen sikayet ederdim bir yerlere. Seni ucube kunter bu haraketlerine hicbir kız ‘dusmez’ kaba tabirle. Bilmiyorum neden bu kadar kin güttügümü sorarsanız en basta ana karakter kızımızı zorla kendi bölgesine alıyor, yine zorbalıkla yonettigi bu kaos ortamında üstüne onu yancısı yapmaya calısıyor, ve sonunda kızımızı cok seviyor herkesi asıp kesiyor ama yoook kıza gelince süt dökmüs kedi gibi onu sahipleniyor. Cok rahatsız edici bilemiyorum artık ama. Kurgu da zaten klasik wattpad plot olarak devam ediyor, güclü kadın diye yine duygusuz, tiksinilen tarzda erkekler gibi herkesi bicen bir savas makinesi iteliyorlar ilerleyen bolumlerde yan karakter olarak. Guclu kadın bu değil yazar arkadaşlar lutfen kliselerden başınızı kaldırıp bi’ sokun şunu kafanıza, anlayın artık. Tek sorun bu değil
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
《 B Ü Y Ü C Ü 》Roman
Bu kitabı okurken, "Gereksiz bir kitap okunmasın ve okutturulmasın" diye düşündüm. Aslında düşüncemin çok değiştiğini de söyleyemeyeceğim. Elbette kitabı okurken kişisel farklılıklar vardır. Farklı bakış açıları dolayısıyla farklı dersler çıkaranlar da olmuştur. Lakin ben sevmedim. Kitabın sonunda hayvanlaşmış baş karakterimiz Nicholas Urfe'ye ne olacak diye merak ettiğimden sonuna kadar devam ettim. Yaptıklarından dolayı güzel bir hayat tokadı yediğini görmek de içime büyük bir su serpti. Ama yine de böyle bir kitaba vakit ayırmak istemezdim. Biliyorum yazarlar bazen hayatın farklı noktalarındaki insanları anlatırlar. Yazarın niyetini bilmediğim için de ona olumsuz bir şey söyleyemeyeceğim. Ama duyguları (benimki öfkeydi) harekete geçirmede başarılı olduğunu söyleyebilirim.
Modern dünyamızda kadınlardan(erkeklerden hiç duymadım belki vardır bilmiyorum) çok sık duyulan bir şikayet vardır; ilişkilerde kadının ruhunu anlamadan tanımadan onun bedenine sahip olmak isteyen hayvanlaşmış bazı erkeklerden bahsederler. Hatta hayvanlaşmış demek de doğru değil çünkü hayvanın aklı olmadığı için onun fıtratıdır bu düşünce, ama insanın aklı ve iradesi vardır. Dolayısıyla böyle insanlara hayvandan daha aşağı olan esfel-i safilin üyesi demek daha doğru olur. İnsan ilişkilerinde bedensel haz bir sonuçtur. İnsan öncelikle karşısındaki insanın ruhunu, karakterini, yaşamını merak etmeli, tanımaya ve anlamaya çalışmalıdır. Elbette Rabbim insanlarda arzuyu yaratmıştır ama bu arzunun sınırlılıkları vardır. İslamiyet için bu helal bir daire olmalıdır. İnanmayanlar için de ilişkilerde insanlık kıyafetine uygun olan karşı tarafın önce ruhunun tanınmasıdır. Victor Hugo ne güzel söyler:
Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere ne yazık!
Ölüm her şeyi yok edecek.
**Ruhları
Elsa sen Silver’a kurban ol ;)
Birkaç sorun var.
Spoilerlı uzun bir yorum olacak
Kitap boyunca var olan çatışmalar birbirine girmiş gibiydi. Yazar bir noktada hangisini merkez yapacağına karar verememiş gibi.
Örneğin Cole ve Silver birbirini seviyor ve ebeveynleri evlenince kardeş oluyorlar. Bu Silver 18 yaşındayken oluyor. Kitabın ana konusu bu ve Silver’ın babası siyasette olduğu için bir skandalla anılmamak için gizli ilişkileriniz herkesten gizliyorlarlar. Sonra her şey puff oldu. Bu konu çözümlenmeden kitap bitti.
2-) Silver’ın annesi berbat bir anne ve babasıyla boşandıkları süre boyunca kızını psikolojik olarak yıpratan bir ebeveyn. Kim ile bile arkadaşlığını kesmesine neden oluyor falan. Bir noktada annemim şefkati merhametini seviyoruma bağlandı. Ee babanla kalmak isteyecek kadar annenle sorunun vardı hani?
3-) Babası ve annesini bastı. Babası Cole’un annesiyle evliyken oldu bu ve ayaküstü konuşma sonrasında ‘ayy bizimkiler masal gibi bir araya gelecekler, babamda Helen’i boşayacak’ diyerek mutlu oldu. Helen kitabın büyük çoğunluğunda ona annesinden bile daha iyi davranan kadın ve daha spoiler olacak olaylar yaşanmadan öncesinde kadını seviyordu. Neymiş zaten iş anlaşması gibi bir evlilikmiş. Ne kadar çabuk kabullendin ya.
4-) şu takıntılı karakter sorunu en uyuz olduğumdu. Kitap 380 küsur sayfa. 320-340 sayfa boyunca Adam’ın saplantısını, Silver’ı takip ettiğini, köşeye sıkıştırdığını, onun için Kim’e zorbalık yapıp Elsa’yı havuza ittiğini falan görüyoruz. Cole ve arkadaşları onu dövüp gönderiyor. Sonra bu anne babasıyla ilgili olay yaşanıyor ve aniden saplantılı olan Helen oluyor.
TERS KÖŞE ;)
???
Kitap boyunca yazar oradan oraya savrulmuş, orta bir omurga belirleyememiş. Yani ne bunların ilişkisinin gizemi ortaya döküldü ne saplantılı okuduğumuz karakterden sonra gördüğümüz
Sorunlara Karşı Önlemini Al!
1)İmkansızı bekleme(fazla beklentiye girme)
2)Gerçekçi ol!
3)Her zaman B planın olsun.
Unutma bu adımları takip ettiğinde hiçbir şey seni şaşırtmadığını ya da aksi bir beklentilerle karşılaşmadığını göreceksin.
Kitap kısa olmasına rağmen okudum bitti çabucak diyemiyorum çünkü kadın karakter beni aşırı yordu. Tamam anlıyorum yaşadığın durum ağır ve zorlu süreçlerden geçmişsin. Kafa karışıklılığın mevcut, yıpranmışsın ama ablacım başkalarının niye canını sıkıyorsun? Önce ne istediğini bil sonra başkalarıyla birlikte olmak istiyorsan ol. Maşallah kitapta eski sevgilileri bitmek bilmedi. Hugoyu da perişan ettin. Evlilikten son anda döndüğün Jack’i de. Her bir ilişkisinde eline kağıt parçası geçiyor ve kağıtta ne kadar ilişki yaşayacağı yazıyor neymiş onla 3 ay bunla 1 ay. Ablamızda ona göre ilişki yaşıyor kendi duygu düşünceleri yok çünkü. Çok sonradan artık bazı şeylerin farkına varıyor ama milletinde kalbini kırmış bulunuyor. Maalesef sevemedim.
