Reklam
Ramazanın tam ortasında annemi çağırdık. Babam da 2. kez dede olacağı için bize bir şey diyemedi. Hıncını firmadan çıkarmaya çalışıyor. Ama raconu annem kesiyor. 😅
Başlığın can sıkıcı yanı tespit cümlesi olmasından nihayetinde bir savunma cümlesi olmasından ziyade olası tehlikelere göz yumma, kötü şeyleri tolere etme çabasıdır. ‘Çocuk’ kavramı, çocukluğu tanımlamaktan ziyade bir çok pisliğin altına süpürüldüğü bir halı işlevi görmeye başladı.
Nedamet Dergisi
@venedamet
·'O daha çocuk' karşısındakini bir çocuk olarak görmekten ziyade bireyin-toplumun(veli) neyi ciddiye alıp alamadığını sınıflandıran bir bakış açısı aslında.
nedametdergisi.com/2024/12/05/o-da...
Paranoya
Toplumun büyük kısmı paranoya hâlde. Benim için en net sınır 'Bir kızın katlinde annesinin iştirakçi olmasından şüphelenecek duruma gelmemizdi."
Yahut böyle bir ihtimali duyunca bile şaşırma organımızın tepki vermemesiydi.
Toplumun paranoya olması kötü bir şey ama paranoya olduğunun farkına varmaması çok korkunç bir durum. Farkında olmamak öyle bir şey ki; paranoyak olduğunun farkında olması, paranoyak olmadığının farkında olmamasından daha iyi bir şey benim için.
Kendimize tanı koyamıyorsak kendimizi tanıyamıyoruz demektir. Bu durum bizim paranoyamızı hem büyütüyor hem de paranoyanın şüpheciliğini, terdirginliğini itlaf ediyor.
Ne demek istiyorum? Bugün bir kadın acı bir şekilde öldü. Tuhaf tuhaf iddialar ve desteksiz analizler hepsi bizi ikna ediyor.
Ve bu saatten sonra o ormanın bir intihar sahasına dönüşmesini, tuhaf şeylerin döndüğü bir yer olmasını kim engelleyebilir?
Bir kaç yıl sonra bir başkasının ölümünden uzaylıları suçlayacak kıvama geleceğiz.
Belki tüm Dünya'da durum böyle. Böyleyse ya Mars'ı 82 yapacağız ya da Amerika'nın 51. eyaleti olacak, ya da başka ihtimaller.
Toplum'un aynı anda hem delirip hem aptallaşması nasıl mümkün oluyor? Bilmiyorum. Belki bize ilaç veriyorlar, belki gıdalara karıştırıyorlar, belki de uçaktan gaz sıkıyorlar...