Gece Yarısı Kütüphanesi
“Anlaşılan, Nora doğru dürüst ölmeyi bile beceremiyordu. Tanıdık bir histi bu. Hemen her bakımdan yetersiz olma hissi. Tamamlanmamış bir insan yapbozu. Yetersiz bir hayat ve yetersiz bir ölüm.”
Uçmag1000Kitap
Uçmag veya uçmağ olarak nitelendirilen bu kavram Türk ve Altay mitolojisinde cennete karşılık gelmektedir. Uçmağın zıttı tamu veya tamagdır. Uçmağ, Türkçedeki uçmak, yani havalanmak, yükselmek kelimesi ile Soğdcadaki uştmaht, yani cennet ile aynılaşarak uçmak şeklinde tek kelimeden oluşur ve uşmaht biçimi böylece kullanımdan kalkar. Yani aslında kelimenin orijinali Soğdça olsa bile Türklerdeki uçmak eylemi ile uyuşmuş oluyor. Türklerin uçmagdaki tasavvuru yine havalanmak, yukarı çıkmakla ilintilidir. Yüklemli hali uçmağa varmak olarak kullanılır. Nihayetinde Gök Tanrı’ya inanan bir Türk, cennete gitmek için uçmak gerektiğini düşünür. Eski Türkçede ölüm için kullanılan kergek bolmak (vakti gelince ölmek) şeklinde de uçmakla ilgili olduğu hatırlanırsa, bu konu daha iyi fark edilebilir. Uçmag kelimesi, Türkçede bir dönem cennet sözcüğünden daha fazla kullanılıyordu. Özellikle İslam’a geçişin ilk yüzyıllarında cennet yerine doğrudan doğruya uçmag deniliyordu. Nitekim Yunus Emre başta olmak üzere pek çok halk şairinin dizelerinde bu kelimeye rastlanmaktadır. Tasvirdeyse İslam kültürüyle birlikte oluşan anlatılar söz konusudur.
Babamın hasta olduğunu bilen ama vefat ettiğini bilmeyen insanlardan e-postalar almaya devam ediyordum. "Umarım babanızın sağlığı büyük ölçüde düzelmiştir ve durumu stabildir," diye yazıyorlardı. Bir anlamda evet, durumu stabil, ölümden daha stabil bir durum yok.
Sayfa 106 - Metis Yayınları
“Babamın hep bildiği şeyi doğruluyor: hayat ölüme götürür ve ölüm de boğulmaktır. Ellerimizi boşluğa uzatıp tutunmaya çalışacağız, bizi kimse tutmayacak.”
