Ayrılıklara ve vedalara üzülüyorsun. Sevdiklerin gidiyor, sevenlerin uzaklara dağılıyor. Kalbin acı çekiyor, ağlıyorsun. Merak etme; seni var eden Rabbin senin kalbini de biliyor. Senin acı çektiğini senin bildiğinden daha çok biliyor. Her şeyin dağıldığı gün, her işin sonlandığı gün sana ve sevdiklerine sahip çıkacaktır Rabbin. Uzaklara gitmene gerek yok; her gününü 'gün' eden, sabahı pencerene getiren, gündüzü sana aydınlık eyleyen, geceyi uykunun ve dinlenmenin döşeği eyleyen O'dur. Akşamla veda eden her günü, yeni bir sabahla sana getiren, sana bütün zamanlarda, ebediyen sahip çıkacaktır.
Emin ol!
– Evet o da beni seviyor anne...
Ömrüm dediysem
Yaşadığım
Yaşayacağım
Yıllardan değil
Yaşadığın
Yaşayacağın
Yıllardan bahsettim
Ölüm döşeği beni içine alsa
Sen yün yorganımızda
Hep sol tarafa döndüğün sürece
Seveceğim...
Ne demiştik?
"Sevmek sevilmek
ömrümün sonuna kadar ardışık"
Ne demişiz?
Sevmek sevilmek
"Ömrüm"ün sonuna kadar ardışık
Herkese merhaba!
Arka kapak yazısında, yazarın bu kitabını Kleist'ın Amphitryon isimli eserinden hareketle kurguladığı belirtilmiş. Banville'in Man Booker ödülü kazananı eseri Deniz'den sonra kaleme aldığı bu kitap, şimdi ile mitolojik unsurları harmanlayan bir anlatı sunmayı vadediyor okura. Ancak, ne yazık ki, bu vaatler bana göre karşılık bulamamış.
Kitap, baba Adam'ın ölüm/hastalık döşeği çevresinde toplanan aile fertleri ve bu kişiler arasındaki ilişkileri konu alıyor. Kimi zaman gözlemci kimi zaman da olayın öznesi yerine geçen tanrılar Zeus ve Pan ile anlatıcı Hermes bize sayfalar boyunca eşlik ediyor. Ancak bu eşlik, ne yazık ki, yeni bir şey sunmuyor okura. Yeni bir yorumlama, yeni bir bakış açısı veya herhangi bir şey... Hiçbiri yok bu eserde. Hikayenin şimdiki zaman ekiyle aktarılması da beni aşırı derecede yordu. Bütün bunlara rağmen, kitabı sonuna kadar okudum, belki bir yerde bir plot twist falan yaşanır diye ama maalesef, o da yok...
Arka kapak yazısını görünce aşırı heyecanlanıp ödünç aldığım bu kitapla ne yazık ki anlaşamadık. Kötü bir kitap mıydı? Değildi. Ama evde bir sürü okunmayı bekleyen başka kitaplarım varken, gereksiz bir hamleymiş.
Bazen de bütün mitolojiler sizi mutlu etmez, yapacak bir şey yok.
Dilek Berilgen Cenkciler çevirisiyle.
Kitaplarla kalın!
ölüm döşeği deneyimi üzerine çok düşünüyorum özellikle reflüm tutunca. ölmeden önceki gece ölen kardeşlerini sayıklayan dedem, ölmeden evvel hacı bektaş-ı veli'ye gideceğini söyleyip ölünce onun yakınına gömülen yengemin nenesi, ölmeden önce son kez benimle vedalaşamadığından bitkisel hayattayken rüyama girip bana veda eden babannem...