Johan Vilhelm SnellmanFelsefe
Savaş için bu nedenler çok çeşitli olabilse ve hatta ulusların kaderleri bir çift eldiven veya bir çift çizme gibi nedenlere bağlanmış olsa bile, her makul gözlemci, derinde yatan meselenin her zaman ulusların bağımsızlığı, onların gücü ve siyasi nüfuzu olduğunu anlar. Her ulus bencil olmak ve sadece kendi varlığı için çalışmak zorundadır. Onun için diğer ulusların üzerine yükselmek ve insanlığın dünya tarihindeki gelişimine yön vermekten başka bir gaye yoktur. Hiçbir ulus ise böyle bir liderliğe gönüllü olarak boyun eğemez ve bu yüzden savaş karar vermelidir. Bu nedenle dünyayı kaba kuvvetin yönettiğine inanmaya gerek yoktur. Çünkü bir ulus gücünü savaşçı erkeklerin sayısında değil, üyelerinin yurtseverliğinde, töresinde ve eğitiminde, yani ulusal ruhunda bulur. Kaba topluluklar (hordalar) yalnızca, içlerinde hiçbir ulusal ruhun artık yaşamadığı bozulmuş ulusları yenebilir. Bir ulusun gücünün birçok kaynağı aranabileceği gibi, onun çöküşünün de birçok nedeni ileri sürülebilir; ancak bunların hepsi temel neden olarak ulusal ruha geri döner.
Johan Vilhelm SnellmanFelsefe
"Bir devrimden sonra, büyük bir ulusta bir hükümet kurabilecek hiçbir çoğunluk yoktur; aksine, birbirini dengeleyen, tümü eşit derecede gayrimeşru, bu amaç için eşit derecede aciz çok sayıda azınlık vardır. Halka: 'Hükümetinizden memnun değil misiniz?' diye sorulursa, büyük bir çoğunluğun 'Evet!' cevabını vermesi muhtemeldir. Ancak soruya 'Neden?' diye eklenirse, bu çoğunluk daha o anda, her biri başka bir partinin mahkum ettiği hükümet hatalarını bağışlarken farklı şikayetler dile getiren çok sayıda azınlığa bölünecektir. Halka üçüncü bir soru sorulursa: 'Yerine ne koymak istiyorsunuz?' o zaman belki de kafa sayısı kadar fikir bulunacaktır." "Rastlantı, güç ve öngörülemeyen koşullar, gücü anlık olarak onu elinde tutan veya düşmesine izin veren ellere bırakacaktır." Tüm devrimlerin tarihi bunun doğruluğuna şahitlik eder. Tüm bir ulus silaha sarıldığında bir değişimin gerçekleşeceğini herkes bilir. Ancak neyin geleceğini kimse bilmez. -
Johan Vilhelm SnellmanFelsefe
Çünkü bir devrimin akla aykırı olduğu, devletin yapısını bozmasından, tüm yasaları yürürlükten kaldırmasından ve bunların yerine şiddet ile keyfiliği koymasından açıkça anlaşılır. Tarihsel kayıtlar da keyfi bir yönetimin çoğunlukla devrimin acil bir sonucu olduğunu ve devrimin hedeflediği iyileştirmelerin sadece küçük bir kısmını elde etmek için bile ulusların tekrarlanan şiddetli çabalarına ihtiyaç duyulduğunu doğrulamaktadır. Çoğunlukla devrimin öncüleri, kendi körükledikleri şiddet gücü tarafından ilk ezilenler olmuşlardır. Hatta kendi iradesini yasanın üstünde tutan tüm o neslin, yasa yatışana ve ulusun yasal bir düzenin kutsamalarından yeniden yararlanmasına izin verene kadar düşmesi (yok olması) gerektiğini söyleyebiliriz. Birey, amacı ne olursa olsun, yasanın bağlarını kopardığı anda her zaman bir suç işler. Bir ulus için bu söylenemez. Ancak bir ulus sadece şimdiki nesilden ibaret değildir. O, yüzyıllardır yaşamıştır ve yüzyıllar boyunca da yaşamaya devam edecektir. Onun manevi hayatı, ulusal ruhu, yüzyılların eseridir ve devrimde yasa ve töreyle birlikte bunu da üzerinden çıkarıp atar. Çabası beyhudedir. Bunlar ona galebe çalar; ve ulus ancak yeniden onların egemenliği altına boyun eğdiğinde, çatışmanın ortaya çıkardığı güçler törenin ve yasanın gelişimine hizmet edebilir.
Johan Vilhelm SnellmanFelsefe
Çoğu yurttaşın ülkenin gerçek iyiliğini oldukça içtenlikle arzuladığını memnuniyetle kabul ederim; hatta daha da ileri giderek, toplumun alt sınıflarının genel olarak bu arzuya, üst sınıflara kıyasla kişisel çıkar hesaplarını çok daha az karıştırdıklarını da itiraf ederim; ancak amacı ne kadar dürüstçe takip ederlerse etsinler, onlarda her zaman az çok eksik olan şey, araçları değerlendirme yeteneğidir. Tek bir adamın karakteri hakkında doğru bir fikir edinebilmek için ne kadar uzun süreli bir inceleme, ne kadar çok farklı bilgi gereklidir? En büyük dehaların bile yanılgıya düştüğü bir şeyde kitleler mi başarılı olacak! Halkın bu incelemeye kendini hasredecek zamanı ve imkanı hiçbir zaman olamaz. Halkın hükmü sürekli olarak ham ve aceleci kalmak zorundadır; kişilerin ve şeylerin yalnızca en yüzeysel yönlerine takılıp kalır. Tüm şarlatanların halkı hoşnut etme sanatını bu kadar iyi bilmeleri, buna karşılık halkın gerçek dostlarının bu konuda çoğunlukla başarısız olmaları bundandır."
Johan Vilhelm SnellmanFelsefe
Bu iki katlı süreç vasıtasıyla ulus, kendi hakkındaki bilincini de gerçekleştirir. Bir ulusun kendi hakkındaki bilincinin, tıpkı her bireyin kendi soyut "ben"i hakkındaki bilincinde olduğu gibi, sadece soyut bir tasavvurdan, bir düşünceden ibaret olduğu hayal edilmemelidir. Ulusal ruh; faaliyet, eylem olarak ulusun kurumlarında yaşar. Bir ulusun ruhu tanınmak isteniyorsa, kurumlarında, devlet anayasasında, medeni toplumun kanunlarında, ailede, ailenin eğitim yönteminde ve genel eğitimde incelenebilir. Ancak bu kurumlar toplum üyelerinin yapıp etmelerinde yaşar ve kurumların lafzından ikincisi (eylemler) hakkında yalnızca eksik bir bilgi edinilir; onların ulusun tüm yaşamında nasıl işlediğini (gerçekliklerini) görmek ve deneyimlemek gerekir. Böylece ulusun kendisi de, ancak ulusal ruhun günlük ve anlık faaliyetinde kendisinin ne olduğunu, onu neyin bir ulus kıldığını deneyimleyebilir.
Johan Vilhelm SnellmanFelsefe
Milli irade neyi emrediyorsa, kendi eyleminin kanununu da bizzat kendisi belirler. Dolayısıyla onun faaliyeti hem yasama gücüdür (neyin hak olduğunu karara bağlar) hem de yürütme gücüdür (hak olanı gerçekleştirir). Eylemlerindeki yasallık (legalite) mutlaktır; zira milli iradenin buyruğunun ötesinde hiçbir hak mevcut değildir; eylemlerinin ahlakiliğiyse mutlaktır, çünkü onun özgür iradesi zaten hak olanın kendisidir. İşte özgürlüğün ve hakkın bu şekilde gerçekleşmesinde, bir millî ruh olarak ahlakiliğin makul zorunluluğu yatar; ve bu ahlakiliğin objektif varlığı ise devlettir.