Omayra, bu adı verdim sana
ve mevsimleri bütün anlamlarıyla
iki çakılına bir deniz vereyim
hayallerine mavi buğday
dokuz yaşamın olsun tek tek öldüreyim
esmer ve çırılçıplak bir gecede
bütün düşmanların gelecek
koynumdaki cenazene.
Sayıklayan bir ağaç gibiyim Omayra.
Uğultusu geliyor ta derinden.
Gövdemin geçtiği masalların
içimdeki deprem ayakta tutuyor beni.
Geri dönüp vuruyor çalınmış zaman.
Bak sana korkaklığımı veriyorum..
Omayra kitabımda yer alan "Karanfil" adlı şiirimde "yalnızlık kullanışlı bir şeydir, bazen iyi gelir/gerektiğinde yalnız olmayı bilmeyenlerin/inanmayın beraberliğine de" diyerek yalnızlığın gözden kaçırılan önemine, değerine vurgu yaparım. Kendileriyle baş başa kalamayan insanların beraberlikleri bir sığınma biçimi olarak gördüklerini, bu nedenle de hakiki anlamda paylaşmayı bilmediklerini düşünürüm. Bir ucu zorunlu arkadaşlıklara, kaçınılmaz evliliklere uzanan bir haldir bu.
Erkekler Yalnızlıklar
Erkekler YalnızlıklarOmayra ....... Murathan MUNGAN1K
Cevabı ömür süren bir soru bıraktım sana
Mendili kan kokan sevgili arkadaşım
Usta bakışların keşfettiği rahatlıkla arkama yaslandım
elimde şah mat yüzüğümde tek taş siyanür
adınla bulanan bir aşkın, bir maceranın
macerasında
yolun sonunu söylüyordu
günahkâr iki melek olan sağdıçlarım
Al birkaç bulutlu sözcük
atlasını sırtında taşıyan çalınmış bir zaman
mekik, taflan, kar kesatı bir iklim
aşk mı, macera mı dersin bu uzun seferberlik
bu ilişkinin topografyasını
mezhepler tarihinden bulup çıkardım
adanan boynunda o gümüş zincir
bilmiyorsun arması sallanıyor ucunda
işte yazgının kara zırhlısı!
Kork! kutsal kitaplardaki kadar kork!
Çünkü hiçtir bütün duygular
Korkunun verimi yanında
Benim ruhum nehirler kadar derin!
Kızıl kısraklar gibi üstümden geçeceksin!
Arı bir sessizlik duruyor
şiddetimizin armaları arasındaki uzaklıkta
gövdenin demir çekirdeği
kalkan teninin altında
sana okunaksız bana saydam giz