Ömer Çankaya
@omer_cankaya
Okumak bir şeydir, ama her şey o bir şeyden çıkar.
Hayatın MucizeleriEdebiyat
Hayatın Mucizeleri, Zweig'ın 23 yaşında yazdığı ilk hikâye kitabı. Yazarın bir acemilik/çıraklık dönemi olmayışı özellikle dikkatimi çekti. Hemen her yazarda takip edilen zaman içinde ustalaşmayı Zweig'da göremedim, daha ilk hikâyesinde usta bir yazar olduğunu ortaya koymuş.
Kitabın hikâyesi 16. yüzyılda geçiyor. İçerisinde Hristiyanlığa ve Yahudiliğe ait birçok öge bulunuyor. Yahudi Kız Esther'in Hristiyanları sevmemesi ve düşman olarak algılamasının, Zweig'ın gençliğinde yaşadıklarının bilinçaltına işlemesinden mütevellit esere yansıdığını düşünüyorum (Aradan yıllar geçtikten sonra, 2. Dünya Savaşı'nda Yahudilere yapılacak olan soykırım içine doğmuş gibi).
Yine de kitapta Hristiyanlığa karşı herhangi bir kin veya nefret söz konusu değil. Hatta Zweig'ın Yahudi kökenli ateist olduğunu bilmeyen birisi, kitaptaki betimleme ve tasvirlerden yola çıkarak hareket ederse Zweig'ın bir Hristiyan propagandisti olduğunu dahi düşünebilir.
Okurken acı, keder, karamsarlık, ruhsal gelgitler ve çaresizliğin; inanç ve kader çevresinde ortaya çıkan yoğunluğunu iliklerime kadar hissettim.
Reklam
Her şeye rağmen OKUMAK!Edebiyat
Altınay, ülkemizde geçmişten beri süregelen, "Kız kısmı okumaz, otur oturduğun yerde." diyen köhne zihniyete benzer bir zihniyete maruz kalıyor. Kız kısmı okumaz diyen bu zihniyetteki insanların, eşini hastaneye götürdüğünde tutarsızlıkla kadın doktor araması ise absürtlükten başka bir şey değil.
Altınay öksüz ve yetim bir kız. Bu nedenle amcasının evinde kalıyor, ve 15 yaşında olmasına rağmen yengesi tarafından gelin edilmek isteniyor. Ona okuma aşkını aşılayan 'İlk Öğretmeni' Düyşen ise, Altınay'ı okuması için kente göndermenin yolunu arıyor. Kitabın hikayesi bu minvalde ilerliyor.
Yoldaşlar, kitabın içerisinde sıkça Lenin'den bahsedilmesi gözümden kaçmadı :). Lenin, hep büyük önder ve kurtarıcı gibi sıfatlarla anılıyor.
Çocuklar alfabeyi az buçuk sökmeye başlayınca 'ana', 'baba' yazmadan önce 'Lenin' yazmayı öğreniyor. Hatta Düyşen, ilerleyen zamanlarda çocuklara 'devrim' sözcüğünü öğreteceğine söz veriyor.
Kitabın içeriğinden fazla bahsederek okuyucuyu sinirlendirmeyeyim en iyisi. :)
Buradan minik kalplere dokunan, her zaman öğrencisinin iyiliği ve gelişimi için çaba sarfeden tüm öğretmenlere teşekkürlerimi sunuyorum. İyi ki varsınız!
Fareler ve İnsanlar - Dikkat Ağır Spoiler İçerir!Edebiyat
George devam etti: "Biz onlar gibi değiliz. Bizim gelecek planlarımız var. Derdimizi paylaşacak, bizi seven biri var. Başımızı sokacak yer bulamadık diye barlara dalıp paramızı son kuruşuna kadar harcayanlardan değiliz biz. Öyleleri hapse girse, kimsenin umurunda olmaz. Ama biz öyle değiliz."
Lennie atılıp onun sözünü kesti. "Biz öyle değiliz! Neden değiliz? Çünkü sen bana bakarsın, ben sana bakarım da ondan..."
Yukarıda yaptığım alıntıdan da anlaşılacağı üzere George ve Lennie, dostluklarından başka hiçbir şeyi olmayan iki ana karakter. Lennie, iri yarı; son derece güçlü ve aklî dengesi yerinde olmayan, temiz kalpli biridir. George ise biraz ufak tefek ama zeki ve kurnaz bir adam. Bu yüzden çoğu zaman dostluğun yükünü üzerine almıştır.
Zihinsel ve fiziksel açıdan birbirine tam olarak zıt olan bu iki dostun tek hayali, küçük bir toprak alıp insanca bir hayat yaşamak. Tabi Lennie'nin tavşanlarını da unutmamak gerek.
Weed'de yaşadıkları tatsız olay sonrası oradan ayrılan bu ikili, hayallerine ulaşmak için yeni bir çiftlikte işe başlar. Çiftlikteki kişileri tanıdıkça toplumdaki bireylerin birbirinden nasıl ayrıştırıldığını fark ediyoruz. George ve Lennie'nin dostluğu hariç kitaptaki tüm bireyler yalnızlık yaşıyor.
Lennie, canlı cansız farketmeksizin yumuşak şeylere karşı özel bir ilgi duyuyor, onlara dokunmaktan haz alıyor. Ama üzücü bir gerçek var ki; Lennie, canlı şeyleri severken onlara istemsiz bir şekilde zarar veriyor. Bu durum Lennie'nin başına sürekli belalar açıyor. Lennie'nin, Curley'nin karısını yanlışlıkla öldürmesi bardağı taşıran son damla oluyor. Bunun üzerine çiftliktekiler, Curley'nin emriyle Lennie'yi aramaya başlıyor. Aşırı kibirli ve bencil davranışlarıyla öne çıkan Curley, Lennie'yi öldürmekten başka bir şey düşünmüyordu.
George'un dostu ve
Tarık Buğra'nın Kelime Katli Eleştirisi!Edebiyat
Toplumumuzun gelişmemiş olmasını, birçok nedene bağlıyoruz. Kimi zaman yoksulluğa, kimi zaman okullardaki eğitimin kötü olmasına, kimi zaman da terör belasına. Tarık Buğra ise toplumumuzun gelişmemiş olmasını, okumamamıza bağlıyor. Türk insanının, tarihini ve edebiyatını bilmiyor olması onun canını yakıyor. Salt okuma ile her zaman, her şey halledilemese bile; cahilliğe iyi geldiği âşikar. O yüzden okuyalım, okutturalım. Bunu, bu platform'da demem biraz saçma gelebilir ama okumaya her yerde teşvik etmek lazım. Başta öğretmenlerim olmak üzere, beni okumaya teşvik eden herkese buradan saygılarımı ve sevgilerimi yolluyorum. Şimdi, "Okuyup da cahil olanlar yok mu?" diye sorduğunuzu duyar gibiyim, sormadıysanız bile cevaplamak istiyorum. :) Evet okuyup da cahil olanlar da var. Onlar ya yanlış kitapları okumuşlar, ya da okuduklarını anlamamışlar diye düşünüyorum. Başka bir nedeni olabilir mi emin değilim. Bu konuda bilgisi olan varsa, fikir alışverişi yapmak isterim.
Düşman Kazanmak Sanatı'na başlamadan önce beklediğim içerik, kesinlikle okuduğumda gördüğümden daha farklıydı. Biraz clickbait yemiş gibi hissettim. Okuyacak arkadaşların da haberi olsun. Kitap, birçok edebi makâleden oluşuyor. Düşman Kazanmak Sanatı ise bu makâlelerden, sadece bir tanesi. Ayrıca kitap her ne kadar makâle(fıkra) tarzında yazılmış olsa da, damakta söyleşi tadı bırakıyor.
Yazar, yazılarında politik görüşünü belirtmiş olmasına rağmen olaylara objektif bakıyor, taraf tutmuyor. Kitapta da sanatçıların olaylara ideolojileriyle değil, objektif olarak bakması gerektiğini savunuyor.
Tarık Buğra, TDK'nin dilde Öz Türkçe adı altında yapmış olduğu değişiklikleri eleştiriyor, yeriyor, yerden yere vuruyor. Bu değişiklikler; bize benliğimizi kaybettiriyor, bizi şuursuzlaştırıyor. Saf, ari bir dil oluşturma
Cengiz Aytmatov'un okuduğum 6. eseri. İçerisinde birbiriyle bağlantılı birçok hikaye bulunuyor.
İlk başlarda iki kurdun hayatını anlatarak başlayan hikaye, daha sonra düşünceleriyle papazlık okulundan atılmış, Abdias isimli idealist gencin uyuşturucu tacirleriyle olan hikayesini anlatıyor. Kitabın ortalarına doğru Mesih İsa'nın(Hz. İsa), Yahudi Valisi ile arasında geçen diyaloglara ve Kudüs mahkemelerinde yargılanıp, çarmıha gerilişine yer verilmiş. Son kısımda ise Boston adlı çobanın, yaşadığı trajik olayları ve komünist sistemle olan mücadelesini anlatıyor.
Kitabın tüm kısımlarının birbirine entegre bir şekilde bağlanması muhteşemdi.
Bol bol betimlemelere ve çevre tasvirlerine yer verilmesine rağmen, yazarın üslubunun akıcı olması nedeniyle hiç sıkılmadım. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Reklam