İnsan zengin olmadıktan sonra, cazip bir adam olmanın faydası yoktur. Romantizm işsizlerin uğraşı değil zenginlerin imtiyazıdır. Yoksullar kullanışlı ve yavan olmak zorundadır. Sürekli gelire sahip olmak, etkileyici olmaktan iyidir.
Güç ve başarı ahlakın üstündedir, kınamanın da ötesinde. O halde demek ki ne yaptığınız değil, nasıl yaptığınız ve adını ne koyduğunuz önemli. İnsanın içinde, derinliklerinde bir denetleme mekanizması varmı; insanı durduran ya da cezalandıran bir mekanizma? Görünüşe göre yok. Sadece başarısızlık cezalandırılıyor. Aslında suçlu yakalanmadığı takdirde hiçbir suç işlemiş değildir.
Bu gerçekle yüzleşmek gerekiyor. İş ve siyaset hayatında insanın Dağın Kralı olabilmesi için yolunu diğer insanların arasından kazarak veya yararak açması gerekiyor. Oraya ulaştıktan sonra muhteşem ve iyi yürekli biri olabilir ama öncelikle oraya ulaşmalı.