ÖMER CAN KOÇ
@omercankoc
Kendini meşgul edemeyeni başkaları işgal eder. Dücane Cündüoğlu
Defalarca okumadıkca , tekrar tekrar okunup sevilmedikçe bir kitap faydasızdır. Bir askerin ihtiyaç duyduğu silahını zırhlı aracından kapması ya da bir ev kadınının baharatı kirlerinden getirmesi gibi istediğiniz kısımları tekrar dönmek için işaretlemedikce o kitap faydası sayılar.
Reklam
Topraktaki küçük yarıkların içine saklanmıştır altın ve kimse nerede olduğunu bilemez. Uzun uzun toprağı kazar bir şey bulamazsınız. Bulabilmek için büyük bir gayret ve azimle kazmalısınız. İnsan zekâsının üst derecelerinde de aynı şeyi görürüz. İyi bir kitabı elinize aldığınızda kendinize sormalısınız Avusturyalı bir madenci gibi çalışacak kadar istekli miyim? Kazma ve küreyim iyi durumda mı ?Kollarımı dirseklerine sıvadım mı? Nefesimi ayarladım mı? Ya ruh halim nasıl ? Sıkılmanız pahasına olsa da faydalı bir konu olduğu için devam edeceğim. Aramakta olduğumuz maden yazarın fikirleri ve sözlerindeki anlamdır .Sözcükleri ise madeni işlemek için parçaladığımız ve erittiğimiz kayalardır .Kazma ve kürekleriniz sizin dikkatiniz , zekanız ve öğrendiklerinizidir. Fırınınızsa düşüncelerinizde dolu olan ruhunuzdur . Bu ateş ve aletler olmadan iyi bir yazarın söylemek istediği anlamlara ulaşabileceğinizi sanmayın. 1 gram maden ulaşmadan önce onu keskin ve iyi araçlarla oyarak eritmeniz gerekecektir
Kitap profesyonel hayatı red edip kendine yeni bir dünya kuran Joshua Milburn'un hayatını anlatıyor. Joshua 29 yaşında senede 65 000 dolar geliri olan bir yöneticidir. İstediğini alıp istediği araca binip , istediği gibi bir evde oturmaktadır. Yani kendini özgür ve başarılı sanmaktadır! Bir blog yazısı okur ve etkilenir. Minimalizmi incelemeye ve uygulamaya karar verir. Eşyaları azaltmakla başlayıp , işi bırakmaya giden bir dizi karar verir ve yazar olarak hayatına devem eder.
Kitabın bana düşündürdükleri ; modernizm bizi esir almış durumda. Gün içerisinde o kadar karar veriyoruz ki; hangi elbiseyi giyeyim , ona uygun ayakkabı ve kemeri nasıl ayarlayayım , kahvaltıda hangi yemekleri yiyeyim vb. Sonuç olarak sistemin bize sundukları arasından hangisini seçeyimle ömür geçiyor. Sistemin sunduklarını gerçekten istiyor muyuz? Bunlara gerçekten ihtiyacımız var mı? Bunu sorgulamaya bile vaktimiz yok. Yazar kendisine çizilen çerçevenin dışından hayata bakmayı öğreniyor. Kendisine çizildiği gibi değil yeteneğine göre bir yaşam tasarlamayı öğreniyor. Tabi ki bedelini de ödüyor. Ama sonuç olarak hayatının oyuncusu değil senaristi oluyor ,seyirci koltuğundan kalkıyor sahneye çıkıyor. Hayalleri ile arasına giren modern bağlardan kurtuluyor ve tercihlerini hayallerinden yana kullanıyor....
insan deryasının ortak yönün hızlı hareket etmek olduğu kitlenin; Rayban güneş gözlükleri ,dar kot şort ve v yakalı tişört giyip, kulaklarına beyaz renkli kulaklıklar takmış, Chuck Taylor marka spor ayakkabılarını giymiş ,kol boyunca renkli dövme yaptırmış, çizgili keten gömleklerinin dar kanvas pantolonları içine sokup, sırtlarına deri kurye çantalarını takmış, sayamayacağım kadar çoklukta şık yazlık elbise giyen kalabalığın içinde" Tüketimin mayın tarlasında" yolumu bulmaya çalışırken sırtımdan akan ter damlacıklarının belime doğru yuvarlanmaya başladığını hissediyorum.Bütün bu insanlar farklı görünmeyen farklı olmaya çalışıyor ama herkes farklı olmak için o kadar çabalarken hepsi aynı hale geliyor benzersizlikle homojenize oluyorlar.
Reklam