İnsanın her şeye gücü yettiği yalandır. Gücü yetse yetse kendine yeter. Sevdi mi, orada biter iş. Sevdiğine denk gelince yıkılır adam. Çünkü insanı yıkan şey, karşısındaki değil; vazgeçemediğidir.
Hep önüme geçiyorsunuz.
“Dur,” diyorsunuz.
“Bunu yapma,” diyorsunuz.
Ben de duruyorum.
Çünkü inanıyorum.
İçimden geçiriyorum sonra:
Beni düşünüyorlar.
Beni seviyorlar.
Benim tarafımdalar.
Bir bakış yetiyor bana.
Fazlasını sormuyorum.
Hayatım boyunca tek derdim buydu zaten.
Sevilmek.
Sonradan öğrendim…
İnsan çoğu zaman sevildiğini sanıyor.
Aslında sadece işe yarıyormuş.