Ben hayata karışmayı denedim; hayat beni ciddiye almadı. Sonra düşündüm, belki de sorun bende değil, ben fazla düşündüm. Zaten bu memlekette düşünen adam ya yalnız kalır ya komik duruma düşer. Bende ikisi birden oldu.
“İnsanlara karıştım ama üzerime sinmedi kalabalık; belli ki ben yanlış bedende dolaşan bir yalnızlıktım. Herkes bir yere yetişiyordu, ben ise geç kalmanın felsefesini yapıyordum.”