Ömer Faruk Türkmen
@omertrkmen_
45 hayat kuralından oluşan kısa ama bir o kadar da zevkli bir eser. Kitabın ismi her ne kadar "Mutlu Olma Sanatı" olsa da Schopenhauer mutluluğun mümkün olmadığını öne süren karamsar bir filozof. Haliyle kitabın ismine bakıp mutlu olmak için okumaya başlamak biraz hayal kırıklığına sebep olabilir. Schopenhauer'a göre mutluluk imkansızdır, bizim mutluluk olarak tabir ettiğimiz durum ona göre aslında acının azalması hâlidir. Kendisi mutluluğun mümkün olmadığını kabul etse de biz kitabı okudukça mutlu olmak adına uygulayabileceğimiz öneriler bulabiliriz diye düşünüyorum. Bence okunmaya değer bir eser, kesinlikle tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayatın Anlamı 'ndan sonra okunması gerektiğini düşündüğüm için okuduğum bir kitap oldu. Sonuçta hayat ve ölüm bir bütün ve ayrılmaz parçalar. Schopenhauer da kitapta hayat ve ölüm arasındaki bağlantıya çok kez değinmiş doğal olarak.
Kitap J. Glenn Gray isimli Amerikalı bir felsefe profesörünün yazdığı hazırlık (yakın dönem batı felsefesinde ölüm fikri) bölümüyle başlıyor. Bu bölümde Spinoza, Kierkegaard, Heidegger gibi filozoflara ve kitabın genelinde çokça karşılaşacağımız varoluşçuluğun ölüm üzerine düşüncelerine yer verilmiş. Schopenhauer'a gelmeden önce diğer görüşlere de yer verilmesi Schopenhauer ile diğerlerini kıyaslayabilmek ve farklı görüşleri de değerlendirebilmek açısından çok faydalı olmuş.
Hazırlık bölümü bitip giriş (karşılıklı konuşma formunda küçük bir başlangıç) bölümüne geldiğimizde Schopenhauer felsefesine dair bir diyalogla karşılaşıyoruz. Kısa ama bir o kadar da akıcı olan bu bölümde ölüm fikri üzerine tartışan iki kişinin düşüncelerine tanıklık ediyoruz. Felsefeyi iliklerinize kadar hissedebileceğiniz bir diyalog...
Ve asıl kısma geliyoruz: Ölümün Anlamı. Platon, Kant gibi önemli filozoflara atıfta bulunmakla birlikte Budizm ağırlıklı bir görüşe sahip olduğunu kitabı okurken anlayabiliyoruz. Dolayısıyla ölüm fikri de daha çok Budizm'in ölüm hakkındaki öğretileriyle çoğu yerde örtüşüyor. Hayat ve ölüm arasındaki bağ, ölüm ve ölümsüzlük bağdaştırmaları, sıklıkla bahsettiği yaşama iradesi ve ölüm etkileşimi; genel olarak bu konular üzerinde durulmuş. Konuları ilgimi çekmekle birlikte ben daha çok Schopenhauer'un düşüncelerini ele alış şekline ve anlatımına odaklanıyorum. Ölüme bakış açısı, verdiği örnekler, atıfta bulunduğu alıntılar... Harikulade anlatıma sahip bir filozof. Hayranlıkla okuyorum ve altını çizdiğim sayısız yer var. Bazı yerlerde
Hem final döneminin yoğun geçmesi hem de kitabın felsefi bir kitap olmasından dolayı tahmin ettiğimden de uzun sürede bitirdiğim bir kitap oldu.
Bir kitabı okumadan önce yazarının düşüncelerinin, hayatının en azından özet bir şekilde incelenmesi gerektiği kanaatindeyim. Bu düşüncem de özellikle felsefi kitaplar için geçerli. Bundan dolayı da öncelikle Schopenhauer'un düşüncelerini araştırma ihtiyacı hissettim ve gerçekten ilgimi çekti. Bu kitap da aynı zamanda Schopenhauer'un okuduğum ilk kitabı oldu. Ve şimdi de hem Schopenhauer hem de kitap hakkındaki görüşlerime geçme zamanı:
Schopenhauer'u biraz araştırmaya başladığınızda göreceğiniz ona ait ilk sıfatlardan biri "kötümser" ifadesidir. "Bütün hayat ıstıraptır." sözü de bunu destekler nitelikte. Kitabı okumaya başladığım ilk andan itibaren de gerçekten bunun hakkını verdiğini gördüm. Ama aynı zamanda Schopenhauer'la alakalı gördüğüm bir yorum beni onun hakkında sorgulamaya itti: Schopenhauer gerçekten kötümser mi yoksa gerçekçi mi? Bunun hakkında çok düşündüm ve kitabı da okudukça açıkçası kötümser olduğuna biraz daha yakın olduğuma karar verdim ancak birçok düşüncesinde de gerçekçi olduğunu düşünüyorum.
Kitaba gelecek olursam; çevirisinden dolayı mı yoksa felsefi bir eser olmasından kaynaklı mı bilmiyorum ama gerçekten tekrar tekrar okunması gereken cümlelere sahip bir kitap. Bu konuda da açıkçası ilk seçeneğe biraz daha yakınım çünkü fazla devrik ve karmaşık cümleler barındırıyor. Kitabın dil bilgisi kısmından çıkıp içeriğine geldiğimde ise gerçekten tatmin edici bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Schopenhauer'un birçok düşüncesine katılmasam da onu sevmemi sağlayan en büyük sebep düşüncelerini çok güzel ifade etmiş ve savunmuş olmasından kaynaklı. Okurken hayran kaldığım çok fazla ifade oldu, aynı zamanda
