Ömer
@omeryildizw
müteferriç
Şu anda okuduğu kitap
Baytemir, nam-ı diğer Cemşit. Bu hikaye senin şerefine efsaneleşmiştir. Asel'den (Asya), İlyas'tan çok var ama senden bir tane daha zor bulunur. İlyas kazadan sonra senin evine geldiğinde bile Asel gitmek isterse engel olamam, hakkım değildir dedin. Adamlık budur. Vesselam. 
Selvi Boylum Al Yazmalım 
Cengiz Aytmatov
Selvi Boylum Al Yazmalım Cengiz Aytmatov
İki muhteşem hayat, iki sahabe emsali...
Musa Bangura
Afrika'nın vahasında bir misyonerdi. İngiliz'in, insanları Hristiyanlaştırma projesinin en önemli aktörlerindendi. Sierra Leone'de onu duymayan kimse kalmamıştı. Hristiyanlar ona saray gibi bir ev, son model araba, güzel de bir eş tahsis etmişti. Ta ki bir gece gördüğü rüyaya kadar. O günden sonra Müslümanlığı araştırdı ve Allah ona hidayet bahşetti. Tabii sahip olduğu bütün malı geri aldılar ve ailesi bile ondan yüz çevirdi. Geri kalan hayatında 600'ü Hristiyan misyoner ve din adamından oluşan 26000 kişinin imanına vesile oldu. Öyle bizler gibi maddi imkanlara sahip değildi. Ne akıllı telefonu vardı, ne de onlarca kıyafeti. Sadece birkaç parça elbisesi ve bir tane motosikleti vardı. Şu sözü herhalde biraz olsun bizi harekete geçirmeye yeterlidir;
"Şimdiye kadar Allah için yola çıkıpta yolda kalanı duydunuz mu? Yeter ki, Allah için yola çık, yol açık..."
Gülseren Gümüş
Almanya'da bir kadın. Sadece başını ve sağ elinin üç parmağını oynatabiliyor. Kas erimesi hastalığından dolayı günden güne vücudu daha da eriyor. Böyle bir insan bir dernek kuracak, yüzlerce insanın hayatına dokunacak, eğitim projeleri yapacak, insanları meslek sahibi yapacak, emekliler için düşündüğü proje sayesinde Alman bürokratların tebriğini ve maddi desteğini kabul edecek... Akıl alır gibi değil. Aklımız almakta zorlanmasın çünkü kendisinin şu sözü, aslında kendi gayretinin manasını açıklıyor;
"Anladım ki, şayet gönülden engelli değilseniz hiçbir engel sizi engelleyemiyor...
Bildim ki, görev için önemli olan gövde değil, gönülmüş... İçtenlik, engelleri aşmanın imkânı imiş..."
Hani bir gün Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem buyurmuştu;
"Hayır, bilâkis o gün siz çok olacaksınız. Lâkin sizler, bir selin getirip yığdığı çer-çöpler gibi
Can Veren PervanelerEdebiyat
Ne gam dünyâ rakîb olsa seninle yâr iken dil-dâr
Bahâne hâr ise handeyle güller arz eder dîdâr
Eğer yâr seninle ise, yâr sana yakınsa, seni görüyorsa, sen onu görüyorsan, bütün dünya rakip olsa ne gam. Kimse kıymet bilmesin, kimse sevmesin, herkes kötülesin. Eğer senin ağlamana bahane dikenlerse, yani onu bahane edip ağlıyorsan bu da geçersiz, çünkü güller, diken olsa bile tebessümle, gülüşlerle sana yüzünü arz ediyor. Sen sevgiliyi gördükten sonra diken olsa ne olur? Yani acıya, ızdıraba karşı bir bigânelik, hiçe sayma, yok sayma vaziyeti.
Yoluna cân fedâdır ser değil çeşm-i hünkârın
Kabûl olmaz hayf kim armağânı bu dil-efgârın
Nedir bu rütbe hengâmın abesdir bî-sebeb zârın
Yeşil yaprağ ile olsun seni tekrîm eder yârın
Yerin gülşen nedîmin gül bu feryâdın nedir bülbül
Ben, sevgili yoluna başı değil canı feda ettim. Buna rağmen bu armağanım kabul edilmiyor. İltifat görmüyorum. Yok sayılıyorum. Senin gibi, sevgilimle göz göze değilim. Aynı dalda değilim. Ona bakamıyorum. O da beni görmüyor. Dönüp bakmıyor zaten, tenezzül etmiyor. Nedir bu hâller, ufacık bir şeysin zaten. Senin bu sebepsiz ağlayışların yerinde değil. Senin sevgilin sana hiçbir şey vermiyorsa bile yeşil yaprağını esirgemiyor ya. Bizde o da yok. Yerin gül bahçesi, dostun da gül. Ey bülbül, senin bu feryadın neden?
Kitap hakkındaki acizane fikirlerim şunlardır; Ömer karakteri, duyguları çabuk değişen ve kısmen çocuk akıllı bir karakterdir. Ailesinin, onun bu sorumsuz davranışlarını düzeltmemesinden de kaynaklı olarak hiçbir zaman hayatında tam anlamıyla itidalli davranmamıştır. O yüzden Macide'ye karşı bir öyle bir böyle hissetmiştir. Ama asla inkar edilemeyecek bir gerçek var ki, o da şudur; Ömer, Macide'ye en az annesine ihtiyaç duyduğu kadar ihtiyaç duymuştur. Bir erkek yüzünün ve saçlarının okşanmasını yalnızca annesinden isteyebilir çünkü. Sorumsuz davranışlarına kitabı okurken bile sinirlendiğim oldu ama fıtratından ve çocukluğundan gelen bir şey olduğu için o kadar acımasız yargılamamak gerektiğini düşünüyorum.
Bedri'ye gelecek olursak... Bedri gayet efendi, aile terbiyesi aldığı belli olan, yardımsever, edepli, hayalı bir adam gibi gözüküyor dışarıdan. Ama bu güzel özellikler, bu karaktere atfedilmişken nasıl olur da öğretmenlik yaptığı okulda öğrencilerinden birine yanlış gözle bakabilir (!) diye sormadan edemedim. Aynı şekilde Macide'yle yıllar sonra tekrar karşılaşıp Ömer'in evine sık sık gidip gelmeye başladığı zamanlarda Ömer evde yokken nasıl evli olan Macide ile baş başa oturur?! Bu terbiyeye sahip bir erkek, benim gözümde, kötü huylarını sırf sevdiği kadın için değiştirme savaşında olan ve her şeye rağmen sevdiğini incitmekten haya eden bir erkekten daha aşağıdadır.
Macide ise, hem aklı başında hem de efendi bir kadın olduğu ve Bedri'nin kendisine olan hislerinden ve kendisinin Bedri'ye olan hislerinden emin olduğu halde bu gelip gitmelerine bir şey demeyip bu gizli duyguları Ömer'den saklamayı da suç olarak görmüyor.
Bir suçlu aramıyorum ama değerlendirme yapacak olursam;
Ömer; iyi olmaya çalışan bir kötü. (İyi olmak için mücadele veren biri, iyi bir insandan
