Gözyaşlarım bile kabul etmiyor artık beni. Akmıyor gözümden yaş; oysa içim ağlıyor, ruhum feryat ediyor... Sessizliğin içinde koca bir çığlık atıyor ama nafile, sağırlar ülkesinde yaşıyorum... Beyhude geçiyor ömrüm...
Gözlerim semaya bakıyor, yıldızları izliyorum. Öyle hayran olunası bir şekilde parlıyorlar ki kelimelerim kifayetsiz kalıyor. Alın beni yanınıza... Ruhum yorgun, arafta... Acı içinde kıvranıyor. Gözler ruhun aynasıysa niçin görmüyorlar? Körler ülkesinde görülmeye çalışmak kadar beyhudeydi çabam...
Bir volkan var içimde, okyanusun dibinde patlamaya hazır... Fırtına öncesi bir sessizlik bendeki... Belki de yerimi bulamamaktan bunlar. Ait olmak istediğim her yerde bir şeyler eksildi ruhumdan ve benden geriye sadece bir boşluk kaldı. Ruhumda yağmurlar yağıyor. Uyku bile kabul etmiyorken beni, insanların kabul etmesini düşünmek... Boşunaydı tüm çabam gibi...
Lale-i pinhan