Merzifon'da önemlice bir İngiliz birliği bulunduğundan Havza'da kalması da pek tekin değildi.Karargahını Amasya'ya götürmeye ve arkadaşları ile toplantıyı burada yapmaya karar verdi.13 Haziran'da Havza'dan ayrılırken son bir konuşma yaptı:"Bugün bir millet adamıyım.Bir üniformalı değilim", demişti.Askerlikten çekileceğini anlamakta,fakat halk yığınlarının Paşa üniformasına ve padişah yaverliği sırmalı kordonuna ne kadar önem verdiğini de bildiğinden,liderliğe doğru yükselişinde,mümkün olduğu kadar uzun müddet bir rütbe ve sıfat otoritesini bırakmamak kararında idi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir gece tatbikatından sonra Selanik'in doğusunda bulunan Karaburun'a doğru yürüyüş yapıyorlardı.Mustafa Kemal alayın başındaydı. Ufuk ağarmış,güneş doğmak üzere...Birden:
-Çocuklar,dedi,nerede ise şafak sökecek.Yıllarca bu vatanın ufuklarında parlak bir güneşin doğmasını bekledim.Bakalım bu sabaha...
Güneş doğdu.Fakat geceden kalma bulutlar pırıltısını gölgeliyordu.Mustafa Kemal:
-Hayır hayır ! Beklediğim bu kara bulutlarla örtülü güneş değildir.Ben bulutsuz,gölgesiz bir güneşin doğmasını bekliyorum ve bekleyeceğim.
Herkes gibi Atatürk'ün insanlığı iştahlardan, hırslardan,heyecanlardan,gurur ve öfkelerden , zaaf ve kuvvetlerden,iç varlığın düzlerinden, iniş ve çıkışlarından yoğrulmuştur.Eseri bu insanlığın derinliklerinden gelme, kaynaklarından doğmadır.Atatürk'ü ayıklayarak değil,bir tabiat parçası gibi,toplu ve tam ele almalıdır.