Geri dönmekten başka çarem yoktu. Ama geri, ayaklarımı görüremeyceğim tek yöndü. "Neye geri döneceğiz" diye soruyordu ayaklarım. "Bataklığa mı? Et parçasını aldığın adama mı? Sana ne yiyecek ne de koruma sağlayabilen annene mi: ileride, ilerisi ölüme giden yol bile olsa bir yol olmalı.
Çünkü geri, yol bile değil."
"Nasıl hayatta kalacağını hatta yaşayacağını bile söyleyemem, Ingram," dedi. "Sadece yaşa ve gidebildiğince git, gidebildiğin şekilde git, diyebilirim."