Haluk Oytun Ünlü
@onsilversky
“ Bu dünyada nadiren
iki insan birbirini anlıyor...”
Goethe
Bazen olmuyor .. Hatta o kadar güzel olmuyor ki, Ancak bu kadar güzel olmayabilirdi diyorsun. Bir gün her şey yoluna girerse , umarım hâlâ hevesim ve isteğim kalmış olur ... 
Frida Kahlo
Frida KahloReklam
Nasıl Biliyormusun....
Tüm yaşadıklarım hatalarım,uğradığım haksızlıklar, yanlızlığım hepsi bir araya gelip Beynimin içinde benimle güreş tutuyolar gibi.... Öyle bir yeniliyorum ki.. Bir çeperimden diğerine vuruyorlar.. beni, benim beynimde. Pes bile diyemiyorum. O kadar yani
Sessizce ona yürüdüm. Yürümek değil de sanki uçtum. Çünkü ayaklarım yere basmıyor gibiydi. Yine de beni hissetmiş olmalı ki döndü. Yüzü ilgi duyduğum, sevdiğim, âşık olduğum ve ömrümün geri kalanında da ilgi duyacağım, seveceğim, âşık olacağım kadınların yüzlerine benziyordu. Bu benzerlik beni hiç şaşırtmadı. Biliyorum, gerçek yaşamda böyle bir yüz göremezsiniz ama düşte her şey olanaklıydı. Uğruna acı çektiğim, yalan söylediğim, ihanet ettiğim, sırlarımı paylaştığım bütün kadınların birleşiminden oluşan bir varlık duruyordu karşımda. Yeşil, kahverengi, mavi, siyah, bal rengi gözler şefkatle, kıskançlıkla, sevgiyle, düşmanlıkla, aşkla bakıyordu bana.
Sayfa 9
“Kolay kazanılmış bir mutluluk mu? Yoksa insanı yücelten acı mı daha iyi?”
Tüm içtenliğim ve ciddiyetimle söyleyeyim, böcek olmayı bile istedim şiddetle. Ama ne yazık ki bunu bile başaramadım. Değerli okuyucularım, yemin ederim ki her şeyi tam anlamıyla algılamak bir hastalıktır. İnsanın günlük yaşamı içinde yalın bir anlama gücü, XIX. Yüzyıl aydınının anlayış gücünün yarısı, hatta dörtte biri bile yeterlidir. Hele bu insanlar yeryüzünün en duyarsız, en fırsatçı kentlerinden biri olan Petersburg’ta yaşamaktan paylarını almışlarsa, daha azı bile yeter. Eh, kentlerin de fırsatçı olanları ve olmayanları vardır
Reklam