onur yücedağ
@onurycdg
14 okur puanı
Nisan 2016 tarihinde katıldı
Toplumda dışlanmış insanların , yarını olmayan , her an başlarını bir şey gelmesi mümkün, evleri aileleri olmayan , hayatları dibe vurmuş, ideolojileri önemsiz ve sadece aş için mücadele veren erkeklerin öyküsü bu kitap. Gorkinın bir çok kitabında böyle sefil hayatları başarıyla anlattığını düşünüyorum ve okuyuculara faklı hayatlara farklı bakış açısıyla bakmalarını sağladığı kanaatindeyim.
Kitapta üç öykü yer alıyor. Bunlar yol ardaşım, bir zamanlarinsan olan yaratıklar ve çelkaş. Bir zamanlar insan olan yaratıklar , gerçekçi acılığı vede hüznü beni en etkileyen hikaye oldu. yol arkadışım da sinirlendim ve çelkaş da ise biraz gerildim. Her hikayenin beni çeken ve içine alan bir yanı vardı anlayacağınız.
Kitap'nın arka kapak sözleri çok çekiciydi. Halkların sömüreye karşı ayağa kalkması ve uyanmasınından bahsediyordu. Bende kitabın böyle bir akış içinde gideceğini zannedip büyük bir heyecenla açtım kapağını fakat sadece ilk hikaye bundan bahsediyordu ve de o hikaye çok yüzeysel şekilde anlatılmıştı.Kitabın içinde üç hikaye daha vardı . ve hikayeleri Jack London'un yazdığına inanamadım çünkü daha önce okuduğum Jack London kitapları çok daha derinlikli karekterler içeriyordu. Sanki bu kitap Londonun çıraklık eseri gibi geldi bana. eğer hiç Jack London okumadıysanız bu kitapdan başlamayınız zira yanıltıcı olabilir.
Banu avar'a birçok sıfat takılmıştır bugüne kadar. Komplocu derler , kafa tasçı derler, kürt düşmanı derler de derler yani. Kendisine ana akım medya da yer bulamamış. İsrail büyükelçisinin emriyle trt'den atılmış ve hiç bir televizyon kanalında iş bulamamış fakat o bildiklerini konuşmaktan çekinmemiş , üniversitelere gitmiş konferanslar vermiş bazen ona bile izin verilmemiş. Onun mücadelesi bence örnek olmalı birçoklarımıza. Anlattıklarını saf beynimizle dinleyip , yazdıklarını iyi irdelememiz gerektiğini düşünüyorum. Kendisine hiçbir siyasi gruptan destek bulamaması söylediği sözleri bir kesime yamanmak için söylemediğini gösteriyor. Onun bence tek amaçı gelen tehlikeye karşı bizleri uyarmak.
Ona komploçu demek kolaydır. Nasıl olsa komplo teorisi bunlar biz bakalım dalgamıza da diyebiliriz. Onun bir çok dediği huzurumuzu kaçırabilir çünkü . Biz dünyayı günlük güneşlik görmek yaşadığımız anın tadını çıkarmak isteriz çünkü. Siyasilerin güzellemesini dilemeyi , sosyal medyada gezmeyi , cafelerde oturmayı tercih ederiz. Sonra futbol maçları izlemeyi ve onların yorumlarını dinlemeyi yeğeleriz. Çünkü bunların hiçbirizi yaklaşan tehlikeyi bize işaret edip yataklarımızın huzurunu kaçırmaz. Biz insanlar çoğu zaman inanmak istediğimize inanırız çünkü. Fakat tüm bu iyimser tavırların karşısında birde realite vardır. nedir bu realite? realite orta doğudur. afrikadır. orta asyadır. Emperyalizmin kanlı eliyle kırmızıya boyanmış Suriye , Irak , Mısır , Libya ,Angola , Fildişi sahilleri , Lübnan , Yemen, Kuveyt , Afkanistan ve nice ülkeledir. Dinleri , ırkları , görünüşleri , gelenekleri ve hayat tarzları birbirinden farklı fakat aynı mutlak kaderle birbirine bağlanmış devletlerin sefil halleridir. Savaşlar , kıtlıklar ,açlıklar ve ölümlerdir realite.Bu realiteleri önceden gören bir
