Beyaz zambaklar ülkesininde snelman'ın akademisyenleri eleştirdiği bölümde deliliğe övgüden bahsediyordu. Bende kitabı alıp okumak istedim. Deliliğe övgü , insanın yaşamın özün'e onu yakalamaya ve hissetmeye davet ediyor veya ben böyle bir çıkarımda bulunmak için kendimi kandırıyorum şuan bilemedim fakat kesin olan bir şey varsa oda erasmus'un bilim ve dinin tam ortasında olduğu yani materyalistlerin ruhlarını doyurmadığından sikeyet ederken , din adamlarınında bedenlerine eziyet çektirmelerini eleştiriyor. Bu konuda din adamlarını daha şanslı buluyor ama yine de din bilimcileri de yermekten çekinmiyor. Yazarın bu her iki kesime eleştirel bakısı her hangi bir ideolojiye hizmet etmemesi inandırıcılığını ve etkisini arttırmasına neden olmuş zira deliliğe övgü Reform hareketleri gibi kitlesel bir kalkışmanın alt yapısını oluşturmuş parçalardan biri olarak gösterilmiş.
Deliliğe övgü , içerdiği mitoloji kavramları sebebiyle biraz alt yapı istiyor. zaman zaman bir paragrafı dönüp dönüp okumanız gerekiyor buda yavaşlamanıza biraz dikkatinizin dağılmasına sebep oluyor bu yüzden okumam benim biraz uzun sürsede zihnimde farklı düşüncelere yer açtığının ve bana bir şeyler kattığını düşünüyorum.