Bugün sahil de biraz oturup müzik yapan gençleri dinledim birazda onun etkisiyle derin derin düşüncelere daldım ve sonra şunu farkettim. Çiçek satan ablaların bile uğramayacağı kadar yalnızmışım... Böyle giderse yakında yok olurum.
Kelimeleri, daha önce, öyle kötü yerlerde kullanmış oluyoruz ki, kirletir diye korkuyoruz duygularımıza dokunursa. Seslerin başka türlü bir dokunulmazlığı var.
İnsanlık öldü. Belki de hiç yaşamamıştı. Belki de benim insanlığım diye bir şey yoktu. Ben hücremde yanlış hayallere sürüklenmiştim. Korkaklığımı insanlık sanmıştım. Yalnızlığı insanlık saymıştım.