Kadir Yanalak
@orionkolu
Biz, ilhamlarımızı gökten ve gâipten değil, doğrudan doğruya hayattan almış bulunuyoruz.
Önemli olan araştırmacının şu ya da bu biçimde geliştirdiği öznel ve nesnel yargılarının bilincinde olup, şüpheci ve yanlışlamacı bir ruhla, geliştirdiği kuramın doğruluğunu değil, yanlışlığını tanıtlamaya çalışmasıdır; başka bir deyişle, kuramını sorgulaması, bulduğunu sandığı yeni şeyin büyük bir alçakgönüllülükle hatalı ya da yanlış olabileceği kaygısını taşıması ve gerektiğinde bunu yüksek sesle dile getirmesidir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sen dinlenedur Melek Tavus dedim, belki sen de, Tevrat'ın tanrısı gibi evreni yaratırken altı gün çok yoruldun; birinci gün ışığı, karanlığı, geceyi gündüzü yarattın, ikinci gün gök kubbeyi, daha sonra karayı, denizi, otları, bitkileri, tohumları, meyveleri yarattın, dördüncü gün sıra Güneş'e, Ay'a ve yıldızlara geldi, beşinci gün yeryüzünü her türlü canlıyla doldurdun, dünyaya egemen olması için kendi suretinde insanı yarattın, onları erkek ve dişi kıldın, sonra yarattıklarına baktın ve her şeyin çok iyi olduğunu gördün. Altıncı gün gök ve yer bütün ögeleriyle tamamlanmıştı. Yedinci güne gelindiğinde yapmakta olduğun işi bitirdin ve o gün dinlenmeye çekildin; belki de yedinci gün hâlâ sürüyor çünkü masumların, acı çekenlerin çığlıkları ulaşmıyor sana ve artık her şey güzel değil.
Bu tartışmadan çıkarmamızın mümkün olduğu bir teselli vardır ki o da bu savaşta dünyadaki yurttaşlarımızın medeniyetten uzak davranışlarından dolayı kapıldığımız acılı hayal kırıklığı ile hissettiğimiz aşağılanmanın yersiz olduğudur. İçine düşmüş olduğumuz bir yanılsamaya dayanmaktadır. Vatandaşlarımız gerçekte bizim korktuğumuz kadar dibe batmış değildirler çünkü hiçbir zaman bizim sandığımız kadar yükselememişlerdir ki.
Böylelikle sürekli olarak kendi içgüdüsel eğilimlerinin birer dışavurumu olmayan kurallarla uyum içinde davranmak zorunda kalarak psikolojik açıdan bir iyilik ve doğruluk sembolü haline gelmiş bir insan objektif kriterlerle değerlendirildiğinde ikiyüzlü olarak nitelenebilmektedir, kendisi bu tutarsızlığın ister açıkça farkında olsun ister olmasın.
Kemp düşündü. “Bu korkunç,” dedi. “Ne tür bir şeytanlık bir adamı görünmez yapabilir ki?”
“Şeytanlık değil bu. Yeterince makul ve anlaşılır bir süreç…”
“Korkunç bu!” dedi Kemp. “Ne halt ettin de…”
“Yeterince korkunç zaten. Bir de yaralıyım, acı içindeyim ve yorgunum. Ah Tanrım! Kemp, bir insanlık yap. Sakin ol. Bana biraz yiyecek içecek ver ve bırak şurada oturayım.”
