Önemli olan araştırmacının şu ya da bu biçimde geliştirdiği öznel ve nesnel yargılarının bilincinde olup, şüpheci ve yanlışlamacı bir ruhla, geliştirdiği kuramın doğruluğunu değil, yanlışlığını tanıtlamaya çalışmasıdır; başka bir deyişle, kuramını sorgulaması, bulduğunu sandığı yeni şeyin büyük bir alçakgönüllülükle hatalı ya da yanlış olabileceği kaygısını taşıması ve gerektiğinde bunu yüksek sesle dile getirmesidir.