1. İnönü
"Celâl Erikan’ın Kurtuluş Savaşı’nda Cepheler adlı kitabından anladığımıza göre, 10 Ocak 1921’de Ankara kuvvetleri, bir gün sonra ise Yunan kuvvetleri geri çekilmişti. Ankara kuvvetleri ise bu durumu tesadüfen köylülerden öğrenmişti. Yani Turgut Özakman’ın iddia ettiği gibi “fidan halindeki ordu, canını dişine takarak” Yunanlıları püskürtmemişti.
Nitekim Genel Kurmay Başkanlığı Harp Dairesi de Türk İstiklal Hariyi adlı kitapta, “İyi bir keşif yapılamaması ve temasın devam ettirilememesi yüzünden Yunanlıların çekildiği zamanında anlaşılamamış, bu yüzden 11 Ocak günü Yunanlılar, takibe uğramadan kolayca muharebeyi keserek hönü mevzinden geri çekilmişlerdi” şeklinde yazacaktı. "
Şeffaflık toplumunda empati temelinde bir cemiyet oluşmaz. Sadece ortak bir çıkar ya da ilgileri olan veya bir markanın çevresine toplanan (brand communities) yalıtılmış bireylerin, egoların tesadüf eseri ortaya çıkan toplaşmalarına ya da kümelenmelerine rastlarız. Bunlar ortak, siyasi bir eyleme, bir Biz oluşturmaya muktedir topluluklardan farklıdır. Ruhları yoktur. Marka toplulukları türü toplaşmalar içsel bir yoğunlaşma taşımayan, eklemelerle ortaya çıkan oluşumlardır. Tüketiciler ihtiyaçlarını yönlendiren ve tatmin eden panoptik gözetime gönüllü olarak teslim eder kendilerini. Bu noktada artık sosyal medya ile panoptik makineler arasında fark yoktur. İletişim ve ticaret, özgürlük ve kontrol aynı şey haline gelir.
"Şeffaflık toplumu, azalan güven nedeniyle kontrole önem veren bir güvensizlik ve şüphe toplumudur. Yüksek sesle dile getirilen şeffaflık talebi toplumun ahlaki temelinin kırılganlaşmış olduğunun ve dürüstlük, doğruluk gibi ahlaki değerlerin giderek önemini yitirdiğinin bir göstergesidir. Çökmekte olan ahlaki mercilin yerini yeni toplumsal buyruk olarak şeffaflık alır."
Teklifsizlik Toplumu
"Tiyatro dışavurum alanıdır. Ama burada dışavurulan, ruhsal iç diinyanın görünümleri değil nesnel duygulardır. Bu nedenle de sergilenmez, temsil edilirler. Günümüz dünyası eylem ve duyguların temsil edildiği ve yorumlandığı bir tiyatro değil, mahremiyetlerin sergilendiği, satıldığı ve tüketildiği bir pazar dır. Tiyatro temsilin, pazarsa sergilemenin mekânıdır. Böylece de günümüzde teatral temsil yerini pornografik sergiye, tehşire bırakır."