Solmuş Ruhlar
Aradığım sadece biraz uyku,
Kafamda onlarca cevapsız soru.
Karanlık hâkim, gök oldukça koyu,
İmkânsızlık solmuş ruhların sonu.
Her anın içinde bir parça ukte,
Maskelerin ardındaki de sahte.
Geçmişime teşne, uzak bir vakte,
Bu sonlar solmuş ruhlarındır işte.
Lokma ve hırka yeterlidir bana,
Olgunlaştırıyor bazen bir yara.
Tuttuğum yalnızca sensin aklımda,
Uslandım artık geçmişe kıyasla.
Sayılanmaz artık, son bulsun veda.