Osslleemmm
@osslemm
110 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Gayet aklı başında,kendini yetiştirmiş bir öğretim görevlisinin derste Nazım Hikmet'le ilgili yaptığı yorum,bu yorumun yasaklı zamanlara denk gelişi,bir öğrencinin şikayetiyle hakkında açılan soruşturma...Görevinin askıya alınması, haksızlığa ugrayışı, sürgün edilmesi, çaresizliği...Ve sonrasında verdiği mücadele...Kendisiyle,ailesiyle, dostlarıyla...O kadar güzel anlatmış ki o duyguları, okumadım adeta yaşadım Sibel'le beraber o anları.Sibel'i vurdular, kırdılar, yakıp kavurdular,oradan oraya savurdular ama...Direndi...Ve kazandı...
İşini kazandı, öğrencilerini, hayatını.Sanki bir el uzandı ve hadi kaldığın yerden devam deyip kaldırdı düştüğü yerden.
Ve verdiği ilk karar,o güne kadar verdiği bütün kararları yok sayan,onu koruyup kollamaya çalıştığını öne sürerek koskoca bir takoz gibi yolunu tıkayan eşinden ayrılmak oldu.
Sibelim...Yolun yolumuzdur,durma...Bu dünya sen ve senin gibi kararlı kadınlarla güzel... Aydınlık...
Yaşlı ve yalnız Fugui'nin yoldan geçen bir yabancıya anlattığı hayat hikayesi Yaşamak...En az o yolcu kadar merakla ve heyecanla takip ettim,hem de satır satır...Fugui' nin hayatındaki çalkantılar, kayıpları... Sürekli yok artık bu kadarı da fazla derken buldum kendimi,gözlerim doldu...Bazen mutlu anlar için,ama çoklukla acı ve hüzünden...Annesine doktor getirmek için kasabaya indiğinde,ne olduğunu bile anlayamadan askere alınışı,evine haber gönderme şansını bile yakalayamaması ve yaklaşık iki yılını bu şekilde geçirdikten sonra dönüşü... Komünizmin pençesinde yaşadıkları zamanlar... Açlık,sefalet, hastalıklar, ölümler...Yine de,her şeye rağmen Yaşamak...
Yazarın dili gayet basit, anlatımları güzel,akıp gidiyor roman... Bazı cümle yapıları çok fazla tekrarlanmış diye düşünürken buldum kendimi ama sanırım bu Çince'den çeviri yapmanın zorlukları ile ilgili olabilir.Yine de çok sevdim.Ve Yu Hua'nın peşine takılmaya karar verdim.Bilen bilir;yazar takipçisiyim ben.Bir kere sevdim mi,bir daha kolay kolay bırakmam yakasını... Şimdi...Gelsin yeni kitaplar...
Malerman macerasına Kafes'le başladım.Epeydir merak ettiğim bir kitaptı kendileri.Yeni yazarlara hep temkinli yaklaşıyorum ve bu da onlardan biri.Teftiş gerçekten enteresan bir roman.Daha ilk sayfalardan kendinizi içinde buluyorsunuz Karşı cinsi hiç görmeden yetiştirilen Alfabe oğlanları ve Harf kızlarının hayatı.Gelecegin dahilerini yetiştirmek amacıyla yapılan bir deney ve annelerinin koynundan alınmış çocuklar.Bir ormanla birbirinden ayrılmış ikiz şatolarda günbegün büyüyen kimsesiz çocuklar.Tamamen hayattan izole edilmiş, bulundukları yerin koşullarına göre yaşayan,ağaçlardan geldiklerine inandırılmış,ergenliğe gelip dayanmış ve artık bazı şeyleri sorgulamaya başlamış çocuklar.Okurken tüylerim diken diken oldu,bir an böyle bir şey olabilir mi acaba diye düşünürken buldum kendimi...Çok da ütopik gelmedi açıkçası... Heyecanla okudum,ne zaman isyan edecekler dedim kendi kendime,nasıl başaracaklar acaba...Hep bir merak... Sürüklendim adeta peşlerinden o çocukların... Çok beğendim...Ama sonu biraz beklentilerimi karşılamadı sanki,ne oldu nasıl oldu derken bitiverdi.Aceleye getirilmiş hissi uyandırdı bende...Oradan biraz not kırmış olabilirim.Yine de son zamanlarda okuduğum en sürükleyici kitaptı Teftiş.Ve artık Malerman'a temkinli yaklaşmak yok...Yeter ki yazsın
Bu kitapla kendi adıma bir ilki yaşadım diyebilirim.Cunku hem okudum hem de dinledim.Metroda ise gelip giderken okuduğum yerleri bir de sesli kitap olarak dinleyip tekrar beynime kazıdım.O kadar çok
Zülfü Livaneli 'yi aşırı sevmekle beraber Serenad ve Kardeşimin Hikayesi'nden sonra hep bir boşluk duygusu yaşadığımı itiraf etmeliyim.Evet, bu kitap da çok güzel.. Güzel de işte sanki bir kitap çıkarma kaygısına düşülüp, çalakalem gecistirilmis gibi...Mesaj vermeye çalışmakla kurguyu genişletme çabası arasında ikileme düşülmüş de sorunlar belirlenip, altları kurşun kalemle çizilmiş,o arada hikaye baştan savılmış,bu kadar da yeter denmiş gibi...Ben bu olayı anlayamıyorum...Biz bekliyoruz,sabrediyoruz,gık demiyoruz,hani nerde kaldı diye ağzımızı bile acmiyoruz da...Bu yazarlar,bu en sevdiklerimiz,en çok merakla beklediklerimiz niye bizi bu kadar hüsrana uğratıyorlar acaba?Oldu mu şimdi yani incecik kitap,konu desen uçsuz bucaksız sözde ama kenardan kenardan dolaşılmış, yarım yamalak bi'şi' çıkmış ortaya...Roman diyemem,uzunca bir hikaye belki...Ve sıkı bir okumayla bir saatini almıyor insanın.. Açıkçası hayal kırıklığı yarattı bende...En acilinden şöyle uzun, tumturaklı,merak uyandıran,kafaya takılan bir roman bekliyorum Zülfü Livaneli 'den...Hevesim kursağımda kaldı çünkü... Bekliyorum...
