"Hânım," diyerek başlar sözüne. "Kara otağ bir işarettir, Bayındır Han da yolumuza yalnızca bir sebeptir. Sebepler acun kanunudur. Tez alaca çadırını yeryüzüne diktir. Attan aygır, deveden erkek deve, koyundan da koç kestir. Oğuz'un tüm beylerini otağına topla. Aç görürsen doyur, aciz görürsen merhamet eyle, çıplak görürsen giydir. Tepe gibi et yığdır, dağ gibi bulgur dövdür, göl gibi kımız sağdır. Dile, dile; olur ki bir ağzı dualının hayır duası ile Tanrı bize gürbüz bir erkek evlat verir."
Sayfa 26
Alyona, Miha'yla bakışıyordu: Tarihin eşiğinde mi yaşıyoruz...Pasternak da yirmi yıl kadar önce geçerdi bu sokaktan. Ondan yüz elli yıl kadar önce ise Puşkin... Şimdi de biz, şu ölümsüz su birikintilerinin etrafından dolanarak.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Eski hayatı süzülüp gidiyordu Miha'dan, yanlışlıkları ve adaletsizlikleriyle, olgun idealleriyle, her şeyi yeniden düzenlemek anlayışıyla.
Oda paskalya yağı, çocuk uykusu, silinmiş döşeme, Alyona'nın kendine has, biraz tatlı serim kokusu kokuyordu. Bu, özel hayatın, ailenin, aşkın kokusuydu.
"Sovyet hayatını, belki de Rus hayatının tuhaflığı işte: Kimin ihbar edeceğini, kimin yardım edeceğini ve rollerin nasıl bir anda değişeceğini bilimiyorsun. Değil mi Alyona?"
Önce Vatan...
Sonra Yaşamak
On yedi er idik, yedi yüz er olduk. Tanrı güç verdi korkmadık, savaştık. Ötüken'i yurt bildik, otağ kurduk. Yedi yüz er iken, yetmiş bin er olduk.
Tanrı kut verdi, devletli Budun olduk.
