Er ya da geç yaptığım işler, her neyseler unutulacak ve ben var olmuyor olacağım. O halde daha fazla çabalamak niye? İnsan bu gerçeği nasıl olur da göremez? Nasıl yaşamaya devam eder?
Tutuklular geceleri hemen her şeyi konuşup sayıklardı. Sayıklarken dillerine en çok küfürler, hırsız dili, bıçaklar, baltalar giriyordu. "Çatlak insanlarız biz," diyorlardı, "bizim içimiz ezilmiş, o yüzden geceleri bağırıyoruz."