Oğuz
@ouzzant
22 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sait Faik’in kaleminden bal damlıyor sanki. Yazdıklarında samimi bir çay içimi, sıcak sohbet havası var. Keskin gözlemciliği de her defasında kendini gösteriyor. Yazdıklarında eskiye dair anılar, yaşamışlıklar da var. İstanbul insanlarını duru bir dille resmediyor ve zamana meydan okuyan hikâyeler böylece peyda olmuş oluyor.
En beğendiğim hikâye ise Kameriyeli Mezâr oldu, demeliyim. Hikâye ne hoş, hüzünlü bir romantiklik barındırıyor, en incesinden. Bunu geçtim ya, o martı yumurtalarını çalmaya ne demeli, haha? Acaba bu kendinin harbi harbi yapıyor olduğu bir şey mi? Eğer öyleyse, ne serüven verici anlardır onlar, kim bilir!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İçine çeken, sımsıkı saran, sardıkça da bırakmayan, akıcı bir dile sahip roman; okudukça okunuyor, resmen direkt sonraki sayfaya geçmek istiyor eller ve gözler. Turgenev’in nihilizmi romanda ilk kullanan yazar da olması, eseri özgün kılan niteliklerin hâkim unsurudur.
Hüseyin Rahmi Gürpınar, nevi şahsına münhasır bir yazar kesinlikle. Kuru romantizm yerine astronomi bilgileri, batıl inanç görüşleri ve mahalle kadınları arasındaki diyaloglara varıncaya kadar geniş perspektifli konulara temas etmiş olup, eserin kalitesini hayli artırmıştır. O yıllarda böyle yaratıcı bir muhayyileye sahip olmak, ademoğlunu tastamam bir yetenek abidesi olduğuna kani ettiriyor.
Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaçHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202525,5bin okunma
Genç bir felsefe profesörünün, düşünceleriyle cenkleşen hayatını muazzam şekilde ele alan bu öykü; kısa ve yalın anlatımıyla başlı başına baş tacı bir eser olma hüviyetine sahip. Dikkat: Anton Çehov’un kaleminden dökülen düşüncelere zerresiyle itibar ediniz.
Bu mini öykü kitabı, bir tarafıyla da tabiri caizse tam çerezliktir. Otobüs yolculuklarında, bekleme sıralarında yahut işte çalışırken dahi; az da olsa fırsat bulunan müsait anlarda gönül rahatlığıyla içine girilebilir, hemencecik de tüketilir; akabinde anında sindirilir.
Öte yandan, oldukça mana yüklü olan eser; sevilen kişilere hediyelik bir eşya, öyle ki ziynet eşyasından daha fazlasını ihtiva eder.
Şimdi şunu düşünüyorum: Bu minicik, tatlı öykü kitabını acaba ileride kime armağan edeceğim? Yoksa etmeden önce haber vererek, bir koca kara keşiş kılığında önceden mi belirmeliyim?
Gayet yerinde, okunası bir eser. Bunlara zaten boşuna “dünya klasikleri” denmediği aşikâr. Tek eleştiri olarak göreceğim noktalar, çevirinin bana nedense kaba gelmesi oldu. Bir de telaffuz konusu var; bu da amma can sıkıcı. Çünkü birçok karakter ve yer adı var ve hâliyle bunlara vâkıf olmak kolay değil.
Çevirenin, bunu göz önüne alarak romanın başında yahut sonunda birkaç sayfada okunuş kurallarını vermesi pekâlâ yerinde olurdu. Yayınevi de yeni baskılarda bu nüansı dikkate alır umarım.
Şöyle bakmalı: Nihayetinde romanı yediden yetmişe her kesimden insan okudu, okuyor, okuyacak da.
