beni bu kadar yıkabilen mahveden helak eden tek kitap
(Spoiler içerir)
Selamlarr benim için anlamı çok büyük olan bir kitapla karşınızdayım. Yorumunu asla hak ettiği gibi yapamayacağımın farkındayım bu beni üzse de burada bir incelemeyi hak ettiği için şu yazıyı yazıyorum.
İlk olarak bu kitabı okuduğumda ilk üç kitabın ne kadar masalsı(?) olduğunu anladım çünkü aklınıza gelen tümm kötü şeyler tümm kötü hisler bu kitapta var. Yaşananların korkunçluğu ve yazarın hepsinin bize hissettirmesi o kadar kötüydü ki. Çokça ağladım şu kitap için ne kadar gözyaşı ne kadar mendil harcadığımı bi ben bi allah bide şevval biliyor çok zordu. Ama işte en çok sevdiğim kısmı da bu, beni aşırı etkileyebilmesi. Aslında kitapta yaşanacak olayların hepsini ilk iki kitaptan dolayı biliyosunuz ama olayların joey tarafından yaşanması… bakın işte bu ciddili tramva hem de hepsi. Shannonın anlatımında kartopu olan bişey joey de çığa dönüşüyordu.
Joey seni çok çok seviyorum başka bir karakteri bu kadar sevebilir miyim bilmiyorum seni burda öv öv bitiremem keşke senin harika iş çıkardığını her zaman mükemmel bir oğul mükemmel bir baba mükemmel bir abi olduğunu söyleyebilseydim. Marienin senin üzerinde bu kadar etkin olmasına dayanamıyorum ağlayasım geliyor böyle bir hayat yaşadığın için çok üzgünüm. Tabii yaşattıkların için bir şey diyemem. Bağımlılık mevzusunda bi ara bunaldım aiofe ciddili iyi dayandı. Sadece kendini düşünerek fazlasıyla bencillik yaptın. Kendinde değilken yaşananlar ve çevresine yaşattıklarını okumak oldukça zordu hem aşırı sinir oldum hem de çok üzüldüm. Büyükanne ve Büyükbabasıyla olan ilişkisine de değinmek istiyorum. Ne zaman ismlerini görsem içim cız ediyor çünkü joey onları çok seviyor tıpkı onların da joeyi sevdiği gibi hem de koşulsuz ilk defa. (aiofeyi saymıyorum) kardeşleri de tabiki çok seviyorlar ama
(Sakit, düşüncəli bir səs tonu ilə, sanki dənizə baxarkən)
Dəniz... Həmişə belə sakit danışır. Onun dilini anlamaq üçün qulaq deyil, ürək lazımdır. Bu kitab da elə bir ürək dillidir.
O yaşlı adam, Santiago... Onun mübarizəsi balıqla deyildi. Heç də. O, öz taleyi ilə, öz keçmişi ilə, öz yorğunluğu ilə vuruşurdu. Hər çəkilmiş kürək, həyatın ona verdiyi ağır yükə qarşı bir isyandı. Sən heç öz gücünün həddini axtarıbsan? O axtarırdı. Və axtararkən tapdı ki, hədd yoxdur. İnsanın daxilində bir dəniz var, sonsuz.
O nəhəng qılıncbalığı... O, sadəcə bir ov deyildi. O, bütün keçirilməmiş həyatların, nail olunmamış arzuların, sahilə çatmayan ümidlərin rəmzi idi. Onu tutmaq, öz taleyini də tutmaq deməkdi. Amma bilirdi ki, taleyi tutsan belə, onu saxlamaq mümkün deyil. Taley dəniz kimi axar, bəzən qayığını da götürüb aparar.
Və köpəkbalıqları... Ah, o köpəkbalıqları! Onlar həyatın ədalətsizliyinin səssiz elçiləridir. Sən illərlə bir arzunu bəsləyirsən, böyüdürsən, onunla yaşayırsan... Və birdən gəlirlər. Xəsəd, şübhə, xəyal qırıqlığı, zaman... Parça-parça edirlər hər şeyi. Sən qoruyursan, amma bilirsən ki, qoruyacaqsan. Çünki qan artıq dənizə axıb. Qan həmişə cəlb edər.
Amma əsas məsələ budur: O, məğlub olmadı. Heç vaxt. Qayığına böyük bir balıq sümüyü ilə qayıtdı, bəli. Amma o sümük, onun ləyaqətinin, inadının, ruhunun dirək sümüyü idi. Uduzmaq belə gözəl ola bilər. Nə qədər paradoksaldır ki, bəzən uduzduğun mübarizə, qazandığın hər hansı bir uğurdan daha çox səni insan edir.
O gənc oğlan, Manolin... O, sadəcə bir kömək əli deyildi. O, inamın özü idi. Keçmişin gələcəyə verdiyi söz idi. Bir nəslin digərinə etdiyi vəsiyyətin canlı ifadəsi. "Mən sənin yanındayam," deməsi, bütün köpəkbalıqlarından daha güclü bir qalibiyyət idi.
Və yuxularındakı aslanlar... Onlar gəncliyinin
Reklam
Her kitap bizlere insanlar hakkında bir ya da daha fazla bilgi verir. Sadece “İnsan kazanma, insan tanıma vs” konulu kitaplar değil, okunulan bütün kitaplar yazar + içindeki karakterler insanı tanımamızı sağlar.
Elbette bu kitap sadece insan kazanma üzerine yazılmış ama yanlış başlık atılmış olmalı, insan değil de müşteri kazanma ve daha çok para kazanma yolları, pazarlama stratejileri deseymiş daha doğru olurmuş. Çünkü içindeki hikayeler tamamen bu yönde. Üstelik yazarın insan kazanma ve başarı diye gördüğü şey para kazanmak ve iyi bir ürün satıcısı olmak.
Bu tür kendini tanımaya ve insanları tanımaya, anlamaya, anlaşılmaya götüren kitapları hep severim. Ve toplum olarak okumamız, bilgi sahibi olmamız gereken önemli konulardan olduğunu düşünüyorum. Ama bu kitaptaki çoğu örnek aşırı uç, uygulanamaz ve insan tanıma değil iş ortağı bulma ve tanıma üzerine olduğu için hikmetsiz bir yazım ve anlatım tarzı olduğu söylenebilir.
Kitapta özellikle yeri gelince garipçe susmak haklı da olsan, bazen vurdumduymaz olman, en çok kendine güvenmen, taşını düşürmemek için her daim başını dik tutman gibi motive edeyim derken egoist ve kibirli insan oluşturmaya yönelik, Özellikle kitabın “kozasından çıkmak üzere olan ilahlar” benzetmesi insanı olduğu yerden başka yer yerde hissetmesine, yanlış ruhun ve anlayışın oluşmasına sebep olurken, ilah deyiminin kullanımının tamamen yanlış olması insanların içinde iticilik oluşturabilir.
Kitapta eleştirdiğim, kabul etmediğim çok fazla mesele oldu. Özellikle İslam’ın muhalefet anlayışına tamamen zıt şu fikir ve insan tanımı:
“Bir gece Sir Ross'un onuruna verilen bir ziyafete katıldım. Yemek sırasında yanımda oturan kişi şu sözlere dayanan komik bir hikâye anlattı. "Kaderimizi şekillendiren kutsal bir güç vardır." Adam, bu sözün İncil'den alınma
www.sukhabilge.com
"Sheldon, bir insanın yüzünde olan her zaman kalbinde olan değildir."
Bu replik "Young Sheldon" dizisinden bir alıntıydı. Sheldon ile June poker oynuyordur ve June'ın yüz ifadesinden oyunun kötü gittiğini düşünen Sheldon, hamlesini büyük bir gururla yapar. Fakat bu sadece June'ın yaptığı bir blöftür, o an Sheldon acı bir gerçekle karşılaşır, insanların yüzündeki ifadeler sahte olabilir. Artık güveneceği insanları yüz mimiklerinden ayırt etmek yanlış bir veridir.
Hangi işlerde çalışıyorsunuz, kimlerle muhatap oluyorsunuz, hangi ortamlarda bulunuyorsunuz bilmiyorum, fakat şundan eminim ki muhakkak sizde yüz ifadesinin yalan olduğu insanlarla karşılaştınız. Hatta bazılarınız dönüştü, bazılarınız bu duruma alışamadı. Bir kısım insan ortamlara adapte olabilmek için farklı karakterlere bürünürken bir kısım insan ise asla benliğinden taviz vermedi. Taviz vermeyenler genelde dışlanan, bazen kullanılan, bazen yerden yere vurulanlar oldu fakat değişmedi, çünkü onlar neyin doğru olduğunu çevresine göre değil, çizgisine göre belirleyen insanlardı. Kitabın baş kahramanı Howard Roark da karakterinden ödün vermeyen çevresine uyum sağlamak yerine doğru bildiği yolu tercih eden biri.
Ayn Rand günümüz dünyası insanlarının nasıl benliklerinden uzaklaşıp aynı tip insana dönüştüklerini gözler önüne seren sürükleyici bir hikayeyle karşımıza çıkıyor. Bu cümle çok basit bir ifade aslında, kitapta oldukça öğretici bir çok ölçek var.
Howard Roark ile Peter Keating zıt karakterlerde olan ve mimarlık mesleklerini yapmaya çalışan iki gençtir, kitap mezuniyetlerinden hayata atılmalarına kadar, neredeyse tüm hayatlarını konu ediniyor. Sadece bu iki karakterle değil romanın içindeki tüm karakterlerle muazzam dersler veriliyor. Dominique Francon, Guy Francon, Catherine Halsey, Ellsworth
Ernest Hemingway-in “Qoca və Dəniz” əsəri sadə süjetə malik olsa da, dərin mənaları ilə oxucunu düşündürən bir əsərdir. Kitabın mərkəzində yaşlı balıqçı Santyaqo dayanır. O, uzun müddət uğursuz ov günlərindən sonra böyük bir qılınc balığı ilə mübarizəyə girir. Bu mübarizə sadəcə bir ov deyil, insanın həyat, tənhalıq, təbiət və taleylə apardığı mübarizənin rəmzidir.
SÖYLE şarkısını, kalbim, bilmediğin bahçelerin;
camdan dökülmüş gibi bahçelerin, berrak, erişilmez. Su ve güller İsfahan ya da Şiraz' dan,
söyle şarkılarını kutsayıp, öv onları, benzersiz.
Rilke ne de çok seviyorum...
Reklam
Reklam