Bazen dünyanın bir kasa olduğunu düşünüyorum. Tanrı'nın parasını sakladığı bir kasa. Para biriminin insan olduğu bir evrendeki küçük bir kasa. Tanrı'nın paraya ihtiyacı olduğu zaman büyük savaşlar; felaketler, ölümler oluyor. Ölenler harcanıyor. Kalanlarsa faiz yaratmak için ürüyor.
Dertsiz tasasız günlerde, kendimi önemserdim. Hızlı yaşardım. Yaşam benim gözümde somut bir haktı. Mutluluk da öyle. Yanılmışım. İnsanın önemi başkalarının biçtiği kadardır.
Gerektiğinde tepki vermeyi ihmal etmeden, ona karşı kayıtsız kalmak lazımdı. Kayıtsızlık, hiçbir duygunun var olmaması değil, hepsinin birden reddedilmesiydi.