Özge Orak

Gece, sessizlik değil de damıtılmış ses demekti. Gündüz bütün sesler birbirine karışıp gürültüye dönerken, gece her ses kendi sadeliğiyle belirirdi.Çocukluğun şarkıları, ruhların iniltileri, baykuşun ötüşü. Gündüzün karmaşasında bunlar anlaşılmazdı. Acılar, özlemler de öyle. İnsan geceleyin kendisiyle yalnız kaldığında hissederdi saf sızıyı.
Sayfa 11 - Taş ve Gölge - İletişim Yayınları·Kitabı okuyor
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Hiçbir konuda aynı şeyi düşünmezsiniz. Her biriniz kendinizi ve evreni açıklamak için kendi bilincinize dönersiniz. Halbuki çizmenizin koncundan tutup kendinizi havaya ne kadar kaldırabilirseniz, kendi bilincinizle de kendi bilincinizi o kadar açıkla­yabilirsiniz."
Sayfa 8·Kitabı okudu
Dostunu yiğitçe seven insan Ateşi pervane benzeri özler Sevmiş olup da yanmaktan korkanların Tüm işi masal anlatmaktır
Sayfa 175 - Akış Yayınları
O yüce mimar olan aşk, kurunca beden evimi Her dersten önce bana aşk derdini yazdırdı Sonra yüreğimden bir parça altın koparıp Mânâ hazinelerine bir anahtar yaptı
Sayfa 129 - Akış Yayınları
Yıldızlar ki şu sonsuzluğu kuşatırlar Durdururlar akıllı insanların bile beynini Aklından şaşma sen ve şunu bil Yoldan çıkarlar o kusursuz yıldızlar da
Sayfa 119 - Akış Yayınları