Özge Orak
@ozg123
Fen Bilimleri Öğretmeni
Lisans
16 Mart
21 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
10/10
Kitap, Erdem nedir? Neden erdemli olmalıyız? Soruları üzerinde uzunca düşünmenizi sağlayacak. Yüzlerce yıl önce düşünce ve duygu dünyasının bu kadar yoğun ve ayrıntılı anlatılmış olması ve belki de o zamandan şimdiye kadar çok daha iyi eserlerin ortaya çıkmaması çok etkiliyor beni, çağımız hakkında umutsuzluğa düşürüyor. Ne düşünmüşsek çok daha fazlası düşünülmüş. Ne hissettiysek ve söylediysek neye dertlendiysek hepsinin yüzlerce misli kadar yaşanılmış. En iyi kitaplar yazılmış belki en güzel şarkılar söylenmiş peki biz ne diye varız da bulandırıyoruz dünya sahnesini diye abartılı düşüncelere daldım kitaptan sonra. Sanki adam roman meselesine noktayı koymuş gibi hissettim. Ciddi Don Kişot'ta da öyle hissetmiştim. İşin komik yanı ilk romanmış Don Kişot :) Karamozav kardeşlerin üçü (Hatta dördü) sanki bütün insan karakterlerini temsil ediyor. Kitap boyunca Alyoşa'ya mı İvan'a mı yoksa Mitya'ya mı daha çok benzediğinizi düşünüp durursunuz. İnsan aklının sınırlarını zorlayan ayrıntıları insanı büyülüyor. Okuyun işte adam yazı ustası. Son romanıymış zaten okumadan ölünmemeli .(Tabii beylik bi laf bu :D)
Reklam
Epey oldu okuyalı fakat bir arkadaşımın sorması üzerine kitapla ilgili düşünmeye başladım yoksa okuyup geçmiştim. Orhan Pamuk'un çizdiği karakterleri çok iyi tanıyamıyoruz. Kürk Mantolu Madonna'ya benzetilmiş fakat her şeyden önce Sabahattin Ali karakterleri öyle iyi çizer ki Raif Efendi'yi çok iyi tanıyan biz Cem'i nerdeyse hiç tanıyamayız. Çünkü Cem ve diğerleri Pamuk'un doğu-batı sentezi ile kurguladığı hikâyenin sadece piyonları olarak kalıyorlar. Kitap boyunca ana karakterin Pamuk'un elinde acı çektigini düşünüyorum. Kurgunun matematiğinde bir adım ileri iki adım geri gidegele kendilerinin ruhuna hiç ama hiç inemeyiz. Ayrıca kuyulu kısımları daha çok sevdim diğer arkadaşların aksine.
Kurgusu çok başarılı fakat niyeyse akışta bu bize dert oluyor.
Nasıl bağlayacak , güzel yazmış mı gerçekten, kırmızı saçlı kadın çok mu yüzeysel kaldı, efsanelerden bu kadar çok bahsetmesini güzel bir şekilde telafi edebilecek mi gibi bir sürü tedirginlik yaşatıyor insana. Benim kanaatimce bir kitap insana bunları yaşatmamalı.
Gerek arkadaşlarımın gerekse burdaki okurların yorumları biraz korkutmuştu. Kitabın, karmakarışık olaylar, yüzlerce karakter ve daldan dala atlanan konular yüzünden okunamadığını söylemişlerdi. Yine de okuyup kendim karar vereyim dedim. Şimdiye kadar en hızlı okuduğum kitap bu oldu. Masal gibi bir kitap, aktı gitti, bir çırpıda okudum. Benim alışık olmadığım bir tarz diye başlarken bi pişmanlık yaşadıysam da çok hızlı adapte oldum. İncelemeyi sırf bu yorumlara kanıp okumazlık etmeyin diye yazıyorum.
Okuduğum en akıcı kitaplardan biri. Konusu, karakterler, tasvirler oldukça doyurucu. Belki de toplumun önemsediği bir özelliğe sahip olarak doğmak, insanın kişiliğinin oluşmasında dış etkenlerin rolünü arttırıyordur. Ama yine de insan etkileneceği kişiyi seçerken kendi karakterini çizme yolunda ilk adımını atar. Ya da işte portresindeki tüm yeni hareketler için kimin eline fırça vereceğine kendi karar verir.
Devamı biraz kitap hakkında bilgi içerir.
Dorian, o aşırı yakışıklı ve etkileyici olan karakter, işlediği suçlar için Lord Hanry ve verdiği kitabı suçluyor. Belki de bu kadar etkileyici biri olmasa ne Basil'in ne Hanry'nin ilgisini çekecekti. Bu kadar kötülük yapma durumunda kalmayacaktı. Bunun doğruluğu su götürmez bir gerçek. Ama Dorian, Basil ve Hanry arasında bir secim yapabilirdi. Çünkü pekâlâ Basil de kendi ruhundan bir parça eklediğini söylediği portre ile yeni bir akım oluşturacağını söylerken oldukça etkileyici bulunabilirdi. Onu değil laf ustası, müthiş benzetme ve metaforlarıyla dikkat çeken Hanry'i seçti. Kötü her zaman daha büyüleyicidir.
