Özge Dağdelen

Özge Dağdelen
@ozgdgd
O tanıdık işareti görünce rahatladım. Taşlar da bırakıp gitmesin artık insanı değil mi? Biz dönüp bakmasak da bir yerlerde hep beklesin birileri.
Sayfa 77
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Onu öyle ürkmüş görünce benim de elim ayağıma dolaşmıştı. Hemen kaçmıştım yanından. Ben hep böyle kaçarım. İncitmemek, incinmemek için ya da ne yapacağımı bilemediğim zamanlarda ekseriya bunu yaparım.
Sayfa 112
Anneannemin boş elma sandıklarını birbirine çakıp, üstüne kilim örterek yaptığı divanda, patates soğan sepetlerinin, turşu bidonlarının arasında kaç yaz geçirdim. Hayatımın en güzel günleriymiş meğer.
Sayfa 151
Oysa artık sadece bir yaslanma olasılığıyım onun için. Dengesini kaybettiğinde elini boşluğa uzatıp da tutunuverdiği ilk şey. Artık kimsenin düşeyazarken tutunuverdiği bir şey olmak istemiyorum.
Sayfa 40
Elini kızının kakülüne götürdü lafı bitince. Saçlarını kenara itip orada bir yere, yıllar önce yatak odasındaki sandığa ipek mendilin içinde sakladığı bir şeye dokunur gibi dokundu. “Şuradaki yara izin. Cevizden düştüğün günü hatırlıyor musun? Aklımızı yitirmiştik sana bir şey olacak diye. Kız elini götürüp kendi yara izine dokundu, dokunduğu şey bir yara izinden fazlasıydı. Çocukluğuydu.
Sayfa 16