özge
@ozgeb
natura non contristatur
Depresif halde ise her şey donar ve karar vermek üstesinden gelinemeyecek bir işe dönüşür. Bir hastanın sözleriyle, "karar veremiyor değildim, ama sanki kararı vere- cek bir 'ben' yoktu artık."
Melankolik depresyonda "ben" zararlı ve zehirli bir nesne muamelesi görür ve bu nedenle "ben"in varlığı çok yoğun hissedilir. Manik-depresyonda ise "ben" silinip atılır.
Sayfa 111
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Manik-depresif öznelerin tarif ettiğine göre, bir dinleyici kitlesine sahip olmak, çocukluğun çok özel bir boyutunu canlandırmaktadır. Anne, baba veya birincil bakım veren kişi de duygudurum değişikliklerine tabidir. Bunu çocuk sıklıkla beklenmedik veya dehşet verici bir şekilde yaşar ve gaddar bir tutarsızlık içerisinde bir sevilip bir itildiğini hisseder. Bu dramatik tahterevalli hali günlük bir deneyim haline gelebilir veya bir kardeşin doğumu gibi yaşamsal öneme sahip zamanlarda olabilir. Bazı durumlarda anne, çocuğa sadece tam bir bağımlılık durumu devam ettiği takdirde yakın kalabilir. Çocuk bağımsızlığını ele aldığı an, annenin sevgisi çöker. Böylelikle manik-depresyonun sarkaçvari bazı dinamikleri çocuğa işlenmiş olur.
Böyle yarılmalar bu kişilerin en temel yansımalarinin, çok yatırım yapıldığını hissedip, bir an sonra bir kenara fırlatıldıklarını hissetmeleri şeklini alır. Bu döngüyü sonrasında kendi duygudurum dalgalanmalarında yeniden yaşayacaklar, kendilerini dünyanın merkezi gibi hissederken, birden dayanılmaz bir şekilde terk edilmiş ve yalnız hissedeceklerdir. Benzer bir şekilde hayatlarının ilerleyen dönemlerinde sevgiyi garantilemek için tam bir bağımlılığın olduğu ilişkiler arayabilirler. Başka bir kişi onlar için her şeyin kaynağı olan tümgüçlü bir hale bürünebilir ve en küçük bir önemsenmeme veya gerilim, nihai bir reddedilme kadar yoğun yaşanabilir.
Sayfa 47
Psikiyatrist David Healy'nin işaret ettiği üzere, ilaç endüstrisi daha etkin antidepresanlar üretmeyi denemek yerine yeni bir markayı pazarlamayı tercih etmişti. Yeni bir ilaç yerine "bipolar" adında yeni bir bozukluk serisi.
Yeni bir alan sömürgeleştirilmekteydi ve bu da bipolar kategorilerinin farklı dallara doğru filizlenmesine yol açmıştı. Bipolar I sıklıkla klasik manik-depresyon ile eş tutulmaktaydı, ancak bipolar II için eşik oldukça düşürülmüştü. Tanı için sadece bir depresif dönem, bir de üretkenliğin arttığı, kendine saygının tavan yaptığı ve uyku ihtiyacının azaldığı bir dönemin varlığı yeterliydi. Bipolar 2.5, 3, 3.5, 4, 5 ve 6 çok kısa bir sürede bu iki türü takip etti. Altta yatan süreçlerin anlamı yerine duygudurum dalgalanmalarına verilen önem arttıkça, daha fazla insan bipolar kapsamına girmiş oldu.
Sayfa 18
Psikanalist Masud Khan, The Privacy of the Self (Benliğin Mahremiyeti) adlı kitabında şöyle der: "Çözmesi ve tedavi etmesi en zor şey, hastanın kendi kendine tedavi uygulamasıdır. Karşı karşıya kaldığımız paradoks bir tedaviyi tedavi etmektir ... " Semptomlar her zaman bir nevi kendi kendine bulunan çarelerdir, öz sağaltım yöntemleridir; sorunu size ilk duyuran, ona karşı geliştirdiğiniz çözüm önerileridir. Alkolik, başlangıçta çözüm olarak alkole sığınmasına yol açan uyuşmazlıktan mustariptir; sonrasındaysa çözüm sorunun kendisi haline gelir. Sorulması gereken esas soru insanın içmeyi nasıl bırakacağı değil, başlangıçta içmeye neye çare olsun diye başladığıdır.
Sayfa 157
