özge
@ozgeb
natura non contristatur
Binlerce köpeğin acılar içerisinde ölmesinin ardından söz konusu köpek sürgününe yurtdışından çeşitli tepkiler geldi. Gerçi Amerikalı öğretmen Mary Milis Patrick gibi, köpeklerin medeni şehirlerde olmasını doğru bulmadığından Jön Türklerin sürgün kararını alkışlayanları da vardı ama köpeklerin sürülerek katledilmelerine itirazlar da yükselmişti. Claude Farrere, medeniyet gerekçesiyle yapılan bu sürgünü "aptalca cinayet", "menfur katliam" olarak görüyordu. Aynı zamanda bu hadiseden "gerçek Müslüman Türkleri tenzih etmek" gerektiğine inanıyordu, çünkü katliamın vebalini gerçek Müslüman Türklerden ayırdığı "yan Garplı Türk[lere], Jön-Türklere" yüklüyordu. Petersburg'taki hayvanları koruma derneği üyeleri adına başkanın gönderdiği yazıda bu "bedbaht" köpeklerin "rahimane" bir surette bakılmaları ya da acısız biçimde öldürülmeleri talep ediliyordu. İstanbul köpeklerinin adada, aç bi ilaç bırakılarak gayet feci bir ölüme mahkum edilmesi, doğrusu Avrupa'da büyük yankı bulmuştu. Himaye-i Hayvanat Cemiyeti'nin Zürih şubesinden gönderilen mektupta, yapılanlardan duyulan hoşnutsuzluk ifade ediliyordu. Bu hhadise, Paris'te eğitim alan Türkler ile Fransızlar arasında dahi gerginliğe neden olmuş, Fransızlar Türklerin ellerini sıkmaktan imtina etmeye başlamışlardı.
Sayfa 81
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Artık Avrupa'daki gibi burada da kaygılar, en azından iktidarı elinde tutanlar ve onlarla saf tutan pek çok yazar için neredeyse tamamen insan merkezli oldu. Gelgelelim mevcut bakış açısını değiştirip de dönüşen Türkiye'nin modernleşmecileri, iki işi birden, dönüşürken sorgulama/düşünme işini yapamamışlardı. Bu büyük bir hataydı, çünkü kolaya kaçarak süratle dönüşmüşlerdi ama bir ucubeye: Ne Doğulu, ne Batılı olabilmişler; ne eskinin iyilerini tutabilmişler ne de yeninin gereklerini yapabilmişlerdi. Sonuç mu? Büyük hezimet, yanında şiddet, vahşet, tahammülsüzlük, kriz ve milyonlarca hayvan ölüsü ...
Sayfa 40
Eskiden daha çok gündelik rahatsızlıklarla köpeklere yapılan müdahaleler, giderek simgesel ve politik bir mahiyet kazandı. II. Mahmud döneminden itibaren yapılmak istenen, halktan gelebilecek tepkileri minimumda tutarak sokakları hayvanlardan temizlemek, payitahtı ve imparatorluğu modem leştirmekti. 19. yüzyılın ikinci yarısımda bazı yazarlar ve gazeteler başta köpekler olmak üzere kedilere ve kuşlara karşı kuşkucu ve mesafeli olmaya başlamıştı. II. Meşrutiyet döneminde de karar alıcılar, yepyeni bir İstanbul için gözlerini iyice karartarak köpekleri kademeli şekilde sürgün ve imha etmek istemişlerdi.
Sayfa 18
Zira karga ya da kedilerin doğrudan bir insanın canına kastettiği ya da köpeklerin planlı bir şekilde insanlara savaş açtığı ne görülmüş ne de duyulmuştu. Bana kalırsa onlara yönelebilecek muhtemel yardımları ve acıma duygusunu boşa çıkarabilmek için asıl hüviyetlerinden arındınlarak katledilmelerine daha sağlam meşruiyetler üretiliyordu.
Sayfa 17
Gittikçe artan bir şekilde, sadece ilaçlara ince ayar yapmaya kafayı takmak yerine, manik-depresif öznenin hayatını bağlama yerleştirmemiz gerekmektedir. Yükselişlerin ve düşüşlerin ayrıntılarını incelememiz ve her şeyi açıklamak için biyolojiye sığınma kolaycılığına direnmemiz gerekmektedir. Manik-depresyonun, belirsiz ve yardımcı olmaktan uzak bipolar spektrum bozuklukları kavramından dikkatlice ayrıştırılması şarttır. Manik-depresyonu tanımlayan motifler yolu ile tanı konması gerekmektedir. Bu motifler, fikir uçuşması, dünyayla özel bir bağlantıda olma hissi, hatanın salınımı ve iyi ile kötü arasında kategorik bir ayrım yaratılmaya çalışılmasıdır. Böylesi ayrıntılı bir yaklaşımla tanı koymak için gerekli olan zamanın bu yaklaşımı benimsemek isteyen klinisyenlere bile tanınmıyor olduğu gerçeği oldukça üzücüdür. Tarihçeyi ve ayrıntıları süpürüp atmak tam da manik-depresyonun yarattığı şartları desteklemektir.
Sayfa 127
