Meillassoux, Mbuti Pygmyleri, Güney Amerika yerlileri ve Afrika kabile toplumlarından ampirik örneklere dayandırdığı Femmes, greniers el capitaux'da emek nesnesi olarak toprak ile, emek aracı olarak toprak arasında bir ayrım yapmakta, ilkinin dogal ürünlerin dogrudan temellüküne dayanan toplayıcı-avcı toplumların karakteristik bir özelligi oldugunu ve tutunum/süreklilik gerektirmeyen toplumsal ilişkileri biçimlendirdigini söylemekteydi. Gerçekten de toplayıcı-avcı toplumlarda kadınlar ve erkekler belirli "akrabalık" formlarına ve/veya kurallarına tabi olmaya zorlanmaksızın farklı takımlar arasında serbestçe yer degiştirebilmekteydi; çocuklar, ana-babalarından ziyade takıma aitti, bakımları ebeveynlerinin, hatta büyük ebeveynlerinin ilişkili oldugu takımların mensuplarınca üstlenebiliyordu. Meillassoux'nun "emek aracı olarak toprak" kavramsallaştırması ise, insan enerjisinin emek sürecinde başat oldugu, hemen tüketil(e)medigi için denetlenmesi gereken toplumsal bir ürünün, yani "hasadın" söz konusu oldugu, bu nedenle daha istikrarlı grup yapıları gerektiren "çapa/bahçe-tarımcısı (hortikülıüralist)" toplurnlara işaret etmektedir. Meillassoux, bu tip toplumlarda emek gücü kritik bir unsur haline geldiginden, kadınların üreme potansiyelinin denetim altına alınması geregini vurgulamak ta, bu denetimin akraba grubu ya da kabilenin yaşlı erkeklerince üsılenildigine işaret etmektedir. Böylelikle grubun yaşlı erkek üyeleri bir yandan toplumsal ürünün üretim ve dagılımının kooperatif örgütlenmesi, bir yandan da kadınların farklı gruplar arasındaki mübadelesi yoluyla toplumsal yeniden-üretim/ürernenin denetimi işlevini stlenmektedir. Meillassoux'nun bu açıklaması, özellikle ata-yanlı/baba-yerli soy gruplarında kadınların edilgen takas nesnelerine indirgenişi