Varoluşsal açıdan çok benzer bir durum, aşırı korunan çocuklarda çok sık yaşanır; başarısızlıkla ya da daha kötüsü veya anlamayacakları ve karşısında hiçbir korumalarının olmadığı hakiki kötülükle ilk gerçek temaslarında yerle bir olurlar ve sonra bilinçsizliğin mutluluğuna teslim olmayı arzularlar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir kadın sadece sosyal normları olduğu, hukuk ve devlet onu desteklediği için güçlü ve narsist bir adama hayır diyebilir. Bir ebeveyn sadece ondan daha iri, güçlü ve maharetli olduğu (ve ayrıca yetkisi hukuk ve devlet tarafından desteklendiği) için pastadan üçüncü bir dilim daha isteyen çocuğuna hayır diyebilir. Son tahlilde hayır, daima "Bunu yapmayı sürdürürsen, başına hoşlanmayacağın bir şey gelecek." demektir. Aksi takdirde hiçbir anlam ifade etmez.
...
Yetişkinleri yok sayan ve onları küçümseyen bir çocuk ne için sabırsızlanır? Neden büyüsün ki?
Hayır, yalnızca medeni bir insan tarafından bir diğerine söylendiği zaman şiddet olmadan hayır anlamına gelir.
Yaramazlık cezaları (çocuklukta etkin bir şekilde durdurulabilecek türdeki yanlış davranışlar) çocuklar büyüdükçe gittikçe ciddileşir ve dört yaş itibarıyla etkin bir şekilde sosyalleşmemiş olanlar, daha sonraki gençlik ya da ilk yetişkinlik yıllarında, toplum tarafından açıkça ve orantısız bir şekilde cezalandırılır. Sınırlandırılmayan o dört yaş çocukları genelde yapı olarak iki yaşında da gereksiz saldırganlık sergilemiş olanlardır. İstatistiksel olarak tekme atmaya, vurmaya, ısırmaya ve yaşıtlarının elinden oyuncak almaya (bu çalma olarak bilinir) daha yatkındırlar. Bunlar, oğlanların yüzde beşini, kızların daha düşük bir yüzdesini oluştururlar. Sihirli "Fiziksel cezanın ba hanesi yoktur." sözünü düşünmeden tekrarlamak ayrıca ergenlik çağındaki şeytanların bir zamanların masum çocuk meleklerin den çıktığı sanrısını da büyütür. Herhangi bir yanlış davranışı görmezden gelerek çocuğunuza iyilik yapmazsınız (hele, mizaç olarak daha saldırgansa).
Çocuğunuzla ilişki kurmak, bir anlamda, o küçük insanın disiplin müdahalesine nasıl tepki verdiğini öğrenmek ve daha sonra etkili bir şekilde müdahale etmektir. Bunu yapmak yerine, "Fiziksel cezanın bahanesi olamaz" ya da "Çocuklara vurmak, onlara sadece vurmayı öğretir" klişelerini dile getirmek çok kolaydır.