Özge
@ozgehyk
''Yaşamak acı çekmektir ve hayatta kalmak acıda bir anlam bulmak demektir. Yaşamın anlamı varsa, ıstırap ve ölümün de anlamı vardır ancak kimse bir diğerine bu amacın ne olduğunu söylemez. Herkes bu anlamı kendi bulmalıdır ve bu cevabın gerektirdiği sorumluluğu kabul etmektir. Bunu başaran insan, tüm aşağılayıcı durumlara rağmen büyümeye devam edecektir.''
Dünya üzerinde yaşayıp ömrünü tüketen bunca insan bilerek veya bilmeyerek bunu hissetmiştir. Hayatımın bir anlamı var mı ?Bu dünyaya neden geldiğinizi sorguladınız değil mi? O zaman yalnız değilsiniz ve bilelim ki insanın anlam arayışını bir kitapta bulmak mümkün değildir. Ancak okuduklarınla yalnız olmadığını hissedebilirsin ve bu bile yola devam etmek için bir sebeptir. Senin yolun ve kaderin sen istesen de istemesen de hep devam edecek onun elinden tutup düştüğü yerde kaldırmalısın!
Reklam
Aşk nedir, tanımı var mıdır, kalıbı, uyması gereken kuralları var mıdır, kişiye göre değişir mi yoksa senin aşkın sana benim aşkım bana göre midir? Her aşk aynı yollardan mı geçer, ilki mi yoksa sonuncusu mu gerçektir gibi gibi sorulara cevap verilemeyecek kadar karmaşıktır aşk. Tanımı değil hissiyatı vardır. Birçok insanın gözünden aşkını okuyacağınız keyifli bir roman.
Çok severek okuduğum oldukça ilginç bir anlatımı olan Konstantiniyye Oteli kitabı ile ilintili bir öykü. Yazarların gölgelerinin mahlasları olduğunu görüyoruz bu öyküde. En sevdiğim yazarların, kendi aralarında yaptıkları bir sohbete katılmışım gibi hissettim okurken. Tabi ki Livaneli severlerin düşünmeden alıp okuyacağı bir kitap ancak hiç Livaneli kitabı okumayanların da mutlaka okumasını tavsiye ederim. Bir kitapla bir çok yazara dokunacaksınız.
Kalemine hayran olduğum yazarlardan biri olan Sabahattin Ali'nin dönem dönem eşi ve kızına yazmış olduğu mektupların toplamından oluşan bir kitap. Bu yapıta sadece bir kitap demek haksızlık olur çünkü Sabahattin Ali'nin gerçek hayatına onun gözünden tanık oluyorsunuz. Keşke ama keşke hayata erken veda etmemiş olsaydı daha doğrusu onun canına kıymasalardı da bizlere daha çok eser bırakabilseydi. Ve nasıl güzel bir baba ki evladına ruhum diyerek sesleniyor!
İlk söyleyebileceğim şey Yusuf Atılgan'ın yazım dili oldukça farklı. Basit dille anlatılan bir hikaye bekliyorsanız beklentinizi karşılayacak bir kitap değil. Sindire sindire ve sabırla okunması gereken bir eser. Ne anlatıyor bu kitap derken bir anda bu işin sonu nereye varacak derken buldum kendimi. Bay C.'nin çocukluk travmalarına tepki olarak bu halde olduğunu oldukça geç kavrıyorsunuz. Toplum tarafından anlaşılamayan tam olarak aylak, mirasyedi biri olarak görülen bay C., çocukluğunda yaşadıklarını atlatamamış onu hayata bağlayacak onun diliyle tutamaç bulamamış ama aramaktan da vazgeçmemiş bir karakter.
Zaman zaman yolda yürürken rastgele bir insan seçip onun neler yaşamış olabileceğini nasıl bir hayatı olduğunu tahmin etmeye çalışırdım. Bay C.'nin de benim gibi bir huyu olduğunu fark ettiğimde kendimi ona daha da yakın hissettim. Bence bay C. bir aylaktan ziyade duygularının altında ezilmiş ve toplumdaki diğer insanlar gibi gözünü kapatıp hayatı akışına bırakamadığı için gelişi güzel yaşayamayan biri.
Yani onun aylaklığı maddi dünyada manevi dünyasında değil.
Reklam