“Ustam ve Ben” den sonra Elif Şafak’in okudugum 2.kitabi oldu. Ve bir kere daha onyarginin ne kadar kotu oldugunu gormus oldum.
Kitap cok surukleyici ve kurgusu cok keyifli. Doneme ait birseyler de ogreniyorsun, Sufizm’e ve tasavvufa dair de.
Elinizden birakmak istemeyeceginiz bir kitap ariyorsaniz dogru kitaplardan birini okumak uzeresiniz.
Bu arada dusunsel gelisime, icsel yolculuga, kendini aramaya yonelik hic zihin aktivitesi yasamamis kisiler icin de sanki bir o kadar anlamsiz gelebilir kitap.
Bilemedim..Okuyun, karar verin:))