“Hedefinize sağlam ve cesur adımlarla gittiğinizde de, iyisinizdir. Ama oraya aksayarak gitmeniz kötü yapmaz sizi. Çünkü o vakit bile adımlarınızı öne atarsınız, arkaya değil.
“Nasıl ki meyvenin çekirdeği kırılmalıdır yüreğini güneşe açabilmek için, siz de acıyı tatmak zorundasınız.
Yüreğiniz hayatın günlük mucizelerine olan hayranlığını sürdürebilseydi eğer, acınız da en az sevinciniz kadar harika görünürdü gözünüze.
Ve yüreğinizin mevsimlerini de kabul ederdiniz o zaman, tarlalarınızın üzerinden gelip geçen mevsimleri kabul ettiğiniz gibi.
Ve bir dinginlikle izlerdiniz gelip geçmesini elemlerinizin kışının.”