“Halbuki ben bu hayat için büyümedim.Ah,bizi niçin böyle yetiştiriyorlar? Analarımız,babalarımız hala gafletlerinin,hatalarının neticesini görüp niçin akıllarını başlarına toplamıyorlar?”
“Sonra en önemli mesele: Böyle terbiye ve eğitimle yetiştirdikleri bir kızı,bu kadar özen ve çabayla,naz ve nimet içinde büyütülmüş bir evladı tam dikkat ve himmet lazım olduğu,tam mutlu olması gereken bir yaşa gelince,hayatımız başka türlü harekete müsait değildir diye terk ve ihmal ediyorlar.Bize ruhumuzun kabul edemeyeceği boğucu,renksiz,siyah bir hayatla,ekseriyetle hiçbir bakımdan bize zerre kadar layık olmayan kocalar veriyorlar”