Kış yağmurları başladı, ada baştan aşağı toprak kokuyordu.
Bu mevsime bayılırdım, soğuk kumlar, çiçek açan beyaz karacaotlar. Oddysseus etlenmişti, hareket ettiğinde o kadar sıklıkla yüzünü buruşturmuyordu.
Sinirli hallerinin en kötü kısmı dağılıp gitmişti. Bundan tahmin sağlamaya çalışıyordum.
İyi bakılmış bir bahçeyi seyretmek gibi, dedim kendi kendime.
Yeni doğmuş kuzuların ayağa kalkmaya çabalamasını seyretmek gibi.