özlem gürlek
@ozlmgrlk
49 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ben Sabahattin Ali'nin romanlarındaki aşk temasına değilde,işlediği sosyal, siyasal,kapitalist sisteme yaptığı gerçekçi vurgulara ve bu düzen içerisinde yaşamaya zorlanan insanın nasıl kendine yabancılaştığını gayet aklı başında gayet net anlatımına, insanı bir bütün olarak ele alışına hayranım. Bir yalnızı keşfedebilen yine bir yalnız. Ana karakter olarak karşımıza Raif Efendi çıksa bile aslında romandaki tüm karakterlerin birbirlerine ve kendilerine ne kadar yabancı olduklarını gözlemlemek mümkün. Raif Efendi'nin kendisine, ailesine, çevresine yabancılaşmasında mizacına mağlub olduğunu ve bu mizacında edebiyatı,resmi,kitapları ve aşkı tutkuya dönüştürerek özel bir yabancılaşma yaşadığını Maria Puder ile olan aşkının sona ermesi üzerinede bu halin genel bir yabancılaşmaya döndüğünü gözlemlemekteyiz.Tamda onun bu döneminde ortaya çıkan anlatıcı kahramanımız silik karakterlerin toplum tarafından nasıl göründüğünün altını çizerek, gözlem yeteneğini kullanarak, ince detaylara dikkat ederek, görünüşe aldanmayarak, varlığı değişik açılardan ele alarak belkide hepimizin yapması gerekeni yaparak Raif Efendi'yi anlamamızı sağlıyor. Ve böyle kalabalıklarda yalnız olarak görünen alelâde diye tanımladığımız insanların iç dünyalarının ne denli zengin olabileceğini gerçek insanı ve sevgiyi anlayabilmek noktasında asla pes etmememiz gerektiğini vurguluyor.
Sonuç olarak yazar toplum tarafından önemsenmeyen Raif Efendi'yi hem ona dışarıdan bakan bir göz hemde kendi kalemiyle değerlendirerek yalnızlığını psikolojik tahliller çerçevesinde vermiş anlatıcı kahramanı ve Maria Puder'i de bu çerçeve içine yerleştirerek romanda yerlerini almalarını sağlamıştır.
Yine içeriği sağlam bir eser. Kalemine sağlık Sabahattin Ali.
Siyasetin kirli oyunlarına kurbanlar verilmeyen özgür
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kum ve köpük, okyanus ve sis, mistik bir dünyanın içinden hayatın gerçekliğine süzülüş. Sevginin adamı olduğu kadar asi bir ruh.O, yaşamın yüreğinde kanayan bir yaranında, neşeli bir çehreninde aynası.
Yaşama dair yıllar geçsede değişmeyecek tespitler.Bir filozofun bilgeliği,bir ressamın doğayla armonisi ,bir şairin tutkulu kalemi.
Velhasıl Halil Cibran Kum ve Köpük ile yine insana dair bir çok şifreyi çözüp güçlü aforizmalarla, etkili bir içerikle okuyucuya sunmuş.
Büyüleyen bir üslup ile kendinizi sorgulamaya hazır olun.
Keyifli okumalar dilerim.
Öncelikle bir dönem kitabı olduğunu vurgulamak gerekli.İçerikte ise çok yönlü bir anlatım mevcut.Sabahattin Ali dönemin sosyal siyasal ve kültürel yapısını yine dönemin aydınları,gençleri ve halkını baz alarak eleştirel bir uslupla kaleme almış .Kişiler üzerindeki psikolojik analizleri ve felsefi yaklaşımıda kurgunun değerini bir o kadar perçinlemiş. Yazar Karakterlerin duygu ve düşüncelerini net bir şekilde ifade etmesini sağlayarak romanı çok daha anlaşılır ve yalın hale getirmiştir.Eminimki herkes her karakterde kendinden bir şeyler bulmuştur.Ömerle, bireyin birey olabilme yolundaki sancılı sürecine şahit oluruz.Tembelliğin acizliğin kararsızlığın benlik algısına vurduğu darbeleri gözlemleriz.An be an kendine yabancılaşmasını izleriz.Farkına vardığında ise kurduğu cümle sarsıcıdır."İnsan bütün bu pislikleri ancak yalnız başına ve dövüne dövüne,didine didine üstünden atabilir...Ama yalnız başına...Kimseye bir şey sıçratmadan"...Yazar burada yine bireyin önemine işaret eder.Bedri karakteri sağduyuyu ve aklı ön plana çıkarır. Ömerin gerçekleştirmesi gereken tavırları Bedri karakterinde gözlemleriz aslında.Macide karakteri halkı temsil eder.Toplumdan kendini soyutlamış sevgi arayışı içinde ancak bakış açısını genişletebilmiş biridir.Zaman zaman Ömere ve topluma eleştirel yaklaşımını gözlemleriz.Ve Hafız Beyin cümleleri algılarımızla oynar resmen."Sana teşekkür borçluyum evlat...Bana dünyanın hakikaten suratına tükürülmeye bile değmez olduğunu ve bu dünyada suratına tükürülmeyecek bir tek,ama bir tek insan bile bulunmadığını sağlam bir şekilde ispat ettin.Beni boş hayallerle avunmaktan,yaptığıma pişman olmaktan kurtardın."
Aydın geçinen kesimin içerisinde bulunduğu çürümeyede dikkat çeker yazar.Ahlaki değerlerin,etik değerlerin toplum üzerindeki etkilerini geniş bir
Varoluşun karanlıklık dehlizlerinde yolunu kaybeden bir insanın yokoluş hikayesi.
Hayatın gerçekliği neredeydi? Mutluluğu kendi içinde kaybeden insan dışarıda arasada neyi bulacaktı? İnsanın zayıf yanları törpülenmez ise sonuçları ne olacaktı? İnsan yaşamında en çok kendi kendine vereceği zarardanmı korkmalıydı? Benlik yitimini adım adım gözlemleyebildiğimiz yine müthiş psikolojik çözümlemelerle zenginleştirilmiş bir hikaye
Keyifli okumalar.
Olağanüstü psikolojik çözümlemeler,yalnızlık duygusuyla gelen hayalperestlik,mekanların hisler üzerine kurgulanan müthiş tasvirleri ,doğanın ruhla bütünleşmesi , insana aşka duyulan içgüdüsel tepkiler, güçlü metaforlarla ifadelenen duygular, coşkulu büyüleyen bir anlatım. Bu denli sade bir hikaye içerisine yerleştirilen tespitlerden bazıları.Beyaz geceler yalnızlık hissiyle kıvranan iki gencin yaşamından kesitler sunuyor bize.HikayeTurgenyev'in cümlesiyle başlıyor.O adam kalbinin yakınında olsun diye mi yaratılmıştı? Yazar bu cümleyle dramatik bir öyküye hazırlıyor bizi aslında.Kahramanımız yıldızlı bir geceyi tasvirle başlıyor yanlızlığını ifadeye, içindeki sıkıntıdan dem vuruyor.İç dünyasında o kadar yalnızdırki yaşadığı yerin halkını özümsemiştir adeta, onların yokluğu kötü hissettirir, korkar,kırılır.Yine dalgın dalgın dolandığı günün gecesinde evine dönerken yolda bir kızla karşılaşır.Tanışlar ve böylece kahramanımız için beyaz geceler başlar.Bir insanla iletişim kurmak bile kendiyle barışmasına vesile olur.Hikayelerini anlatmak üzere başka bir akşam için sözleşirler.İkinci geceye diğer kahramanımız hakkında ipuçları alarak başlarız.Ninesinin eteğine iğneli olarak yaşayan bağımlı ve yalnız bir karakterle karşılaşırız ve ogüçlü cümleyle düşünmeden edemeyiz.Hangimiz birilerinin eteğine iğneli değiliz diye.Sıra asıl kahramanımıza gelmiştir ve başlar kendini anlatmaya.Hayalci diye adlandırır kendini yalancı bir cennet oluşturmuştur ruhunda yalnızlığın kavurucu cehenneminden kurtulabilmek için.Hayal dünyasına daldığı anda tüm benliğiyle aittir artık oraya akşam güneşinin neşeli haliyle ısınan kalbinde bir yığın hayal canlandırır. Aşık olur sever sevilir.Duygularını kendi tabiriyle bir melekle paylaştığında ise artık farkındadır en iyi yıllarını boşuna geçirdiğinin.
