öznur
@oznurcr
Ankara
18 Aralık
173 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
…ruhu boş ve üzüntülüydü; bütün bir hayal krallığı çevresinde silinip gidiyordu, iz bırakmadan, ses çıkarmadan, düş gibi uçup geçiyordu ama o nasıl bir düş gördüğünü bile hatırlamıyordu.
Onu kurtaracağımı düşünüyordu. Ama kim kimi kurtarabilmişti şimdiye kadar? Beni kim kurtaracaktı? “Kurtuluş” dedim; “Ankara’da bir mahalle.” Fazlası değil.
Öyle çok sevdim ki, yüreğim bin parçaya bölünüp göğsümden taşacak, titreyen ellerimi sakladığım kucağıma akacak sanırdım.