Gülersen
Mardin'de Deyrul Zeferan'da vaftiz olur bütün çocuklar
Fırat Dicle'sine kavuşur
Şattül all Arap çöl olur
Gülersen ağrı'da İshak Paşa Sarayı'nın gölgesinde
Ahmede Xani mezarında gülümser
Gülersen ığdır'da meçeli bir kayısı ağacı çiçek açar
Açar bahçesinde gülleri annemin
Gülersen erzurum'a bahar gelir
Mardin kapı şen olur
Gece Siyabend'e kavuşur yıkılır Nemrut'lar
Gülersen Gülersen
Annemin gözbebeklerinde ülkem de güler
Gitme, Dur... Yalnızım.. Ünlem işaretleri büyüyor içimin yanık aydınlığında. Gitme.. En aptal şarkılardaki yalnızlık bu.. Elim şair sancılarım.. Gidişin... Akşamdan akşama demlediğimiz sevda... Birbirinizi seviyorsunuz, bunu anlıyorum. Hayır anlamıyorum. Biri birine gel beraber bir olalım demiş, biri yalnızmış biri gibi, birbirleriyle bir olamayacaklarında birleşince fikirleri biri birine, O ’nunla birlikteyiz, birbirimizi seviyoruz, demiş”